มพำอย่างเซื่องซึมหากเป็นเช่นนั้นจริง ผู้ที่วางแผนการนี้ต้องเป็นคนวิกลจริต! วิกลจริตอย่างไม่ต้องสงสัย!จั่วม่อหวนกลับไปยังค่ายดุจคนไร้วิญญาณ
หมอกสีเทาบนฟากฟ้าถอยกลับไปรวมกันที่ใจกลางอย่างต่อเนื่อง เงาร่างขนาดยักษ์หดตัวลงไม่หยุดยั้ง ยิ่งกระจ่างชัดขึ้นทุกขณะรอจนรูปโฉมนั้นปรากฏในสายตาอย่างสมบูรณ์ เสียงสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงอีกครั้งเห็นยักษ์ประหลาดตนหนึ่งลอยอยู่บนท้องนภา สูงยี่สิบจั้ง ประดุจขุนเขาย่อมๆ ลูกหนึ่งมีสามเศียรสามใบหน้าหันไปคนละทิศ แต่ละใบหน้ามีสีหน้าผิดแผกแตกต่าง หนึ่งถลึงตามองอย่างเกรี้ยวโกรธ อีกหนึ่งแย้มยิ้มเล็กน้อย ใบหน้าสุดท้ายพริ้มตาลง อยู่ในห้วงภวังค์ความคิดอันลึกลํ้า หกกรผนึกท่ามุทราที่แตกต่าง หรือกระทั่งประนมกรไว้เบื้องหน้าสง่าราศีอันไม่มีที่สิ้นสุดราวกับคลื่นที่มองไม่เห็น กระแทกใส่จิตใจทุกผู้คนจ้องมองยักษ์ที่อยู่บนท้องฟ้า อีเจิ้งใบหน้าขาวเผือดดุจกระดาษขาว ม่านตาแตกซ่านพึมพำอย่างเลอะเลือน“มังกรคชสารบรรลุธรรม… …”
เมื่อจั่วม่อกลับมายังค่าย กระบวนการสร้างเม็ดพลังทองคำของจงหยูดำเนินมาถึงฉากสุดท้ายพอดีมันจับจ้องจงหยูที่กลางอากาศ ทีแรกตะลึงลาน จากนั้นเผยสีหน้าเบิกบานใจ แต่ความเบิกบานใจเสี้ยวเล็กๆ นี้ถูกเมฆหมอกหนาทึบถมทับในทันที มันใบหน้ามืดทะมึน เรียกเหล่าแกนนำทุกคนมารวมกันในกระโจมของมันบรรยากาศในค่ายหนักอึ้งหม่นมัวในบัดดล ทุกคนสีหน้ายํ่าแย่ยิ่ง ข่าว