นั้นเงยหน้าขึ้น ทอดตามองผูเยาอย่างยิ้มแย้ม จากนั้นพยักหน้าแรงๆ กล่าวว่า “ถูกของเจ้า ชุดเกราะโง่เง่านี่ไม่สมควรสืบทอดต่อไปอีก”ป้ายศิลาสุสานพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับว่ามันไม่พอใจวาจาของแม่ทัพหญิงเมฆหมอกดำทะมึนม้วนโถมอย่างเกรี้ยวกราด ดูคล้ายจะระเบิดออกมา“หุบปาก!” แม่ทัพหญิงสีหน้าเย็นเยียบ กรงเล็บมหึมาชูขึ้นด้วยมือข้างเดียว แล้วฟาดลงบนป้ายศิลาอย่างหนักหน่วง เสียงกระแทกดังกึกก้องกัมปนาท แผ่นดินสะท้านท้องฟ้าสะเทือน ป้ายศิลาที่กำลังสั่นอย่างเดือดดาล ถึงกับแข็งค้างไปทันที จากจุดที่ถูกกรงเล็บฟาดใส่ เห็นรอยแตกแผ่กระจายดุจใยแมงมุมแกรก โครม ชิ้นส่วนศิลาแตกหักหลุดร่วงลงจากป้ายศิลา เมฆสีดำที่พลุ่งพล่านออกจากจากป้ายศิลา คล้ายถูกโจมตีด้วยคำสาปอัมพาต แข็งค้างอยู่กลางอากาศร้ายกาจ… …การโจมตีอันร้ายกาจ!แม้ว่าพลังสภาวะของมันแทบจะบรรลุถึงจุดสูงสุด ผูเยายังถึงกับหนังตากระตุกเพียะเพียะเพียะ กลุ่มเปลวไฟสีดำที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของมันก็พลันแตกระเบิดกระจัดกระจายพร้อมกันแล้วมันก็ถูกปกคลุมไปด้วยควันดำ “แค่กแค่กแค่ก!” ผูเยาสำลักกระอักกระไออยู่ในควันดำ รอจนควันดำจางหายไป ผูเยาร่างกายทุกส่วนปกคลุมไปด้วยควันไฟกับเศษเถ้ามันจ้องมองแม่ทัพหญิงอย่างขุ่นเคืองแม่ทัพหญิงชายตามองผูเยาอย่างหยาดเยิ้มราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น นางหันกลับไปมองป้ายศิลาสุสาน สั่งด้วยสุ้มเสียงเย็นเยียบ “จัดการให้เรียบร้อย”ป้ายศิลาสะท้านเฮือก วู้ม
