านฟ้าสะเทือนดิน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอันลึกล ้าและซับซ้อนศึกทลายคุกอันทรงเกียรติ กลับกลายเป็นการแก้ปัญหาของศิษย์ต้าหนักศาสตร์อสูรไปเสียแล้ว แต่มีเพียงไหวเกอเอ๋อร์ผู้เดียวที่สามารถมองเห็นปัญหาเหล่านั น พวกมันได้แต่นับเม็ดเหงื่อบนหน้าผากของไหวเกอเอ๋อร์ว่ามีมากมายเท่าใดไปพลางๆ ย่อมเบื่อหน่ายแทบตายแล้วคนหน้าไฟเบื่อหน่ายถึงที่สุด บ่นว่าไม่ขาดปาก “พวกมันท้าอะไรกัน! ข้านึกว่าจะได้เห็นฉากที่น่าดูชม นี่อะไร เนิ่นนานถึงปานนี ยังไม่เห็นมีอันใดเกิดขึ น น่าเบื่อที่สุด!หากทราบล่วงหน้าว่าน่าเบื่อหน่ายถึงเพียงนี ข้าคงไม่ต้องสิ นเปลืองเรี่ยวแรงก่อเรื่องสูญเปล่าแล้ว”“อย่าห่วงไปเลย” เชียนหลิวได้แต่ปลอบประโลม “จะรู้ผลเร็วๆ นี แล้ว”เชียนหลิวก็คาดไม่ถึง ว่าศึกทลายคุกแห่งกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างจะเป็นการแก้ปัญหา ศึกทลายคุกอันสุขสงบและไม่ใช้ความรุนแรงเช่นนี มันไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน“เจ้าเด็กน้อยผู้นี ไม่มีทางชนะ” คนหน้าไฟเหลือบมองแวบหนึ่ง แล้วแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ภายนอกเข้มแข็งภายในอ่อนปวกเปียก!”ทันใดนั นคนหน้าไฟตากระจ่างวูบ คล้ายฉุกคิดเรื่องอันใดได้ เผยรอยยิ มยินดีในคราเคราะห์ของผู้อื่นออกมา “ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว ใช่แล้ว ไฉนข้านึกไม่ถึง คราวนี มีการแสดงที่น่าดูชมให้พวกเราได้ดูแล้ว!”“การแสดงที่น่าดูชม?” เชียนหลิวยามกะทันหันคิดตามไม่ทันอยู่บ้าง กล่าวตามความสัตบ์ เวลานี มันก้าลังหดหู่ผิดหวังเล็กน้อยเช่นกัน“