จรรย์เคล้ง เคล้ง เคล้ง!เสียงเหล็กเสียดสีกันดังระรัวไม่ขาดหู ประหนึ่งดาบมากมายถูกชักออกจากฝักอย่างพร้อมเพรียง ขนนกยาวนับไม่ถ้วนบนชุดเกราะด้าของอาเหวินพลันดีดตั งตรงขนนกยาวบางเฉียบ คมกล้าดุจใบมีด ภายในชั่วกะพริบตา พลังงานดุร้ายกระหายเลือดระเบิดวาบออกมาอย่างฉับพลันบิดกายเงื อหอกสุดล้า อาเหวินแยกขาออกเล็กน้อย เอนร่างไปข้างหลังอาเหวินเงยหน้าขวับ หน้ากากขนนกด้าเรียวบางวาววับละเอียดอ่อน แฝงรังสีอ้ามหิตเย็นเยียบเสือด้าวิญญาณภูตยิ่งได้กลิ่นอันตรายฉุนกึก ล่าถอยเร็วกว่าเดิมมาก ภายในชั่วพริบตาเดียว ก็หายลับไปในม่านหมอกภูตในเวลานี เอง ขนนกยาวเหล็กกล้าที่ตั งชันอยู่บนชุดเกราะของอาเหวินพลันสั่นสะเทือนอย่างพร้อมเพรียง พลังที่สามารถทลายขุนเขาพลิกผันสมุทร แล่นปราดเข้าไปยังแขนขวาที่เงื อไปเบื องหลังของมัน อาเหวินตวาดกึกก้องมาจากใต้หน้ากาก“ฆ่า!”ทันใดนั น อาเหวินสะบัดร่าง ขว้างหอกออกไปสุดแรงพลัง หอกทมิฬด้าหายวับไปจากฝ่ามือเพียะ!เสียงแผ่วเบาดังออกมาจากส่วนลึกของม่านหมอกทุกผู้คนสีหน้าแปรเปลี่ยนอาเหวินล้มคว่้าไปข้างหน้าในบัดดล แต่ก่อนที่ร่างของมันจะกระแทกพื น ฝ่ามือในเกราะด้าข้างหนึ่งโอบรั งร่างเล็กๆ ของมันเอาไว้ เป็นซู่หลงที่เตรียมพร้อมอยู่แต่แรกนั่นเองเซี่ยซานร่างหายวับ ทะลวงเข้าไปในม่านหมอกภูต หลังจากผ่านไปสองอึดใจมันก็ย้อนกลับมาพร้อมกับหิ วร่างของเสือด้าไว้ในมือ ทุกคนพอเห็นชัดตา ต้องสูดลมหายใจอย่างหนา
