วเหน็บ เห็นรูกว้างเท่าไข่ห่านอยู่บนหน้าผากของเสือด้าวิญญาณภูตรูนี ทะลวงออกไปด้านหลังศีรษะของเสือด้าอย่างหมดจด ในมือของเซี่ยซาน เสือด้าวิญญาณภูตก้าลังแปรเปลี่ยนเป็นเส้นใยพลังงานสีด้าอย่างรวดเร็วจั่วม่อรีบเข้าไปดูอาเหวิน “มันเป็นอย่างไร?”“ไม่ได้รับบาดเจ็บอันใด เพียงแค่เหนื่อยล้าเท่านั น” ซู่หลงกล่าวอย่างอ่อนน้อมจั่วม่อบัดนี ค่อยคลายใจลง มันเดิมทีต้องการให้อาเหวินทดสอบพลังของสัตว์ร้ายวิญญาณภูตเท่านั น ไม่ได้คาดคิดว่าเจ้าเด็กน้อยหล่อเหลาผู้นี กลับมีนิสัยใจคอด้านที่ดุดันอ้ามหิตถึงเพียงนี ถึงกับสังหารสัตว์ร้ายวิญญาณภูตด้วยตัวคนเดียวกับการจู่โจมอันหมดจดตระการตาของอาเหวิน ทุกผู้คนล้วนตื่นตะลึงอย่างยากจะบ่งบอกบรรยาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาค่ายจูเชวี่ยผู้มีสายตาสูงส่งอยู่เหนือศีรษะ ยิ่งแตกตื่นตะลึงลานมากกว่าผู้ใด เดิมทีความประทับใจอันยิ่งใหญ่ที่สุดที่ค่ายเว่ยมีให้แก่พวกมัน คือค่ายกลปิศาจสังหารภูตอีกา ในความเห็นของพวกมัน พลังฝีมือส่วนตัวของเหล่าองครักษ์ทุกข์ยากไม่ได้สูงเยี่ยมเท่าใดแต่การแสดงฝีมือของอาเหวินในวันนี ลบล้างความเชื่อมั่นเดิมๆ ของพวกมันไปอย่างสมบูรณ์พวกค่ายเว่ย ที่แท้เติบโตกล้าแข็งถึงเพียงนี แล้ว!จั่วม่อหันเหความสนใจไปยังสัตว์ร้ายวิญญาณภูตในมือเซี่ยซานทันที สัตว์ร้ายวิญญาณภูตสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เหลือทิ งไว้เพียงกรงเล็บข้างหนึ่งกับไข่มุกเม็ดหนึ่งกรงเล็บเสือด้าปกคลุมไปด้วยแผ่นเกล็ดเ
