เหวยเสิ้งก็คือเหวยเสิ้ง เมื่อออกมาพ้นสำนัก ท่องไปในสถานที่แปลกถิ่นอันสุดแสนอันตราย มันกลับคล้ายถูกปลดปล่อยออกจากภาระหนักหน่วง โซ่ที่ล่ามอยู่ในใจขาดสะบั้น มันประหนึ่งนกที่หลุดออกจากกรงทอง ปลอดโปร่งโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก กับภยันตรายที่อยู่เบื้องหน้า มันกลับไม่อนาทรร้อนใจสักเท่าใดตลอดทาง มันต้องเผชิญกับการลอบโจมตีทุกรูปแบบจากสัตว์ร้ายวิญญาณภูตประจันหน้ากับวิชาลวงตาที่เคี่ยวกรำจิตใจผู้คน อันตรายเหล่านี้ไม่เพียงไม่ทำให้มันครั่นคร้ามท้อถอย แต่กลับช่วยขัดเกลาใจกระบี่ของมันให้ยิ่งกล้าแข็งและบริสุทธิ์กว่าเดิมพรสวรรค์เชิงกระบี่ของเหวยเสิ้ง ตั้งแต่แรกเริ่มก็เด่นล้ ากว่าผู้ใด นิมิตแห่งฟ้าดินที่ปรากฏขึ้นในตอนที่มันเข้าสู่ด่านจู้จี ยังทำให้ผู้คนต้องคาดหวังกับอนาคตของมันกระทั่งหลินเชียนผู้มีความเป็นมาลี้ลับ ต่อหน้าพรสวรรค์ของมัน ยังต้องปฏิบัติต่อมันด้วยดี เป็นที่เห็นได้ว่าพรสวรรค์ของมันโดดเด่นเพียงใดในที่สุดใจกระบี่ของมันก็ได้หวนคืนสู่ความสงบอีกครั้ง ผนวกกับการเคี่ยวกรำจากสถานการณ์อันตรายรอบด้าน มันก็ประหนึ่งกระบี่ล้ าค่าที่ถูกขัดฝนเล่มหนึ่งค่อยๆ เผยประกายคมกล้าสุดเปรียบปานออกมา!พลังปราณหลงเหลืออยู่ไม่มากแล้วเหวยเสิ้งขบคิดในใจ สายตาจ้องมองไปยังส่วนลึกของม่านหมอกภูต คราวก่อนเจตจำนงกระบี่ระเบิดขึ้นอย่างกะทันหันในทิศทางที่มันกำลังมุ่งหน้าไป นี่จุดประกายความหวังให้แก่มัน บังเกิดลางสังหรณ์อย่างแรงกล้า ว
