นี้ ผู้คนจะไม่ดื่มด่ ามึนเมากับการบำเพ็ญเพียรทุกวันหรอกหรือ?”ในภูมิความรู้ของจั่วม่อ ความน่าเบื่อและความยากลำบากในการบำเพ็ญเพียรหยั่งรากฝังลึกอย่างเหนียวแน่นมากผูเยาสีหน้าขัดตาอยู่บ้าง วาจาของจั่วม่อฟังดูชวนคันไม้คันมือไม่น้อย แต่แม้ว่าจะไม่พอใจ ทว่ามันก็สนใจเรื่องนี้มาก ฉวยโอกาสที่จั่วม่อเปิดประเด็นเอง รีบกล่าวตามน้ า “ลองให้ข้าตรวจดู”เมื่อความแข็งแกร่งของจั่วม่อเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ หากจั่วม่อไม่อนุญาต ผูเยาก็ไม่สามารถกระทำการตามอำเภอใจกับร่างกายของมันเหมือนแต่ก่อนอีกหลังจากตรวจสอบอยู่นาน สีหน้าแปลกพิกลของผูเยายิ่งหนักหน่วงขึ้น จั่วม่อวิตกกังวลขึ้นมาทันที “มีปัญหาใด?”“สังขารปิศาจมหาทิวาของเจ้า…เกือบจะสุกงอมครั้งแรกแล้ว!”“สุกงอมครั้งแรก? สุกงอมจริงๆ? รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียว?” จั่วม่องงงันวูบจากนั้นปลาบปลื้มยินดี การสุกงอมของสังขารปิศาจเป็นสัญลักษณ์การรุดหน้าของสังขารปิศาจ หลังจากการสุกงอมเสร็จสิ้นแต่ละครั้ง ความสมบูรณ์ของสังขารปิศาจจะยกระดับขึ้นอีกขั้น สังขารปิศาจยิ่งผ่านการสุกงอมมากเท่าใด พลังก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้นไม่ต้องแปลกใจที่มันรู้สึกแปลกประหลาด ที่แท้สังขารปิศาจมหาทิวากำลังจะสุกงอม!จั่วม่อแตกตื่นยินดียิ่ง มันคาดไม่ถึงว่าการสุกงอมครั้งแรกของสังขารปิศาจมหาทิวาจะมาถึงรวดเร็วถึงปานนี้ นอกเหนือจากยินดี ยังมีความประหลาดใจอยู่บ้าง มันยังไม่ได้คร่ าเคร่งฝึกปรือสังขารปิศาจมหาท
