ให้ผู้คนมากมายอิจฉาตาร้อน ถูกโยนส่งๆ ไว้บนพื้น จั่วม่อยืนประกบใกล้ชิด ถลึงตากว้าง รอคอยปลามากินเหยื่อเพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น แสงสีแดงลำหนึ่งพลันสาดพุ่งออกมาจากหมอกภูตตรงดิ่งไปยังแผ่นจานดินนภาเก้าแปลงที่อยู่บนพื้นจั่วม่อหัวร่อฮี่ฮี่ ศาสตร์อสูรน้อยที่เตรียมพร้อมเอาไว้ในมือ พวยพุ่งออกไปในบัดดลซี่ แกรก!ศาสตร์อสูรน้อยไม่ได้ร้ายกาจทรงพลังอันใด แต่ศาสตร์อสูรพอดีเป็นดาวข่มของวิญญาณภูต วิญญาณภูตตนนั้นไม่ทันได้กรีดร้อง ก็ถูกทำลายกลายเป็นควันหายไปจั่วม่อไม่รีบไม่ร้อน อ้าปากดูดเบาๆ แหล่งกำเนิดวิญญาณเส้นบางๆ ก็พุ่งหายวับเข้าไปในปากของมันเหล่าวิญญาณภูตทยอยเข้ามากินเหยื่อไม่ขาดสายจั่วม่อค้นพบอย่างรวดเร็วว่า ศาสตร์อสูรน้อยช่างเหมาะสมที่จะใช้รับมือวิญญาณภูตเหล่านี้อย่างแท้จริง บัดนี้มันช่ าชองชำนาญในศาสตร์อสูรน้อยเป็นอย่างยิ่งกระทั่งคิดยังแทบไม่ต้องคิด เพียงขยับมือก็ร่ายวิชาเสร็จสมบูรณ์สิ่งที่มันต้องระมัดระวังจริงๆ คือต้องคอยระวังไม่ให้แหล่งกำเนิดวิญญาณหลุดมือไป เวลานี้มันรู้สึกได้ชัดแจ้งกว่าเดิม แหล่งกำเนิดวิญญาณที่สูบกลืนเข้าไปในร่างกาย ล้วนเข้าไปยังดวงดาวในช่องว่างเหนือทะเลแห่งจิตสำนึกทั้งสิบดวงเทียบกับศึกใหญ่คราวที่แล้ว จำนวนวิญญาณภูตก็น้อยกว่ากันมาก จั่วม่อไม่รู้สึกกินแรงแม้แต่น้อย“ศิษย์พี่ ท่านกำลังทำอะไร?” กงซุนชาไม่ทราบโผล่มาตั้งแต่เมื่อใด เอียงคอถามด้วยสีหน้ากระหายใคร่รู้จั่วม่อตกใจจนม
