สบโชควาสนาเท่านั้น”แต่พอเห็นความกระตือรือร้นบนใบหน้าจั่วม่อ ผูเยาซึ่งไม่คิดจะพูดมากกว่านี้ จู่ๆคล้ายเห็นฉากที่จั่วม่อร่ายศาสตร์อสูรน้อยอยู่ตรงหน้ามัน ต้องขบคิดแวบหนึ่ง แล้วกล่าว “วิญญาณภูตถือกำเนิดจากเศษเสี้ยวดวงวิญญาณที่ยังหลงเหลืออยู่ สิ่งที่เจ้าดูดกลืนเข้าไปเป็นแหล่งกำเนิดวิญญาณของพวกมัน นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าพบเห็นเรื่องราวเช่นนี้”ผูเยาไม่ได้โป้ปด มีเพียงหมอกภูตที่ใหญ่โตมโหฬารปานนี้ จึงสามารถให้กำเนิดวิญญาณภูตมากมายมหาศาลถึงเพียงนี้ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่เหนือล้ ากว่าจินตนาการของผูเยาไปมาก“ที่แท้วิญญาณภูตเหล่านี้สามารถหล่อเลี้ยงจิตสำนึกได้” จั่วม่อตาลุกวาบ “สิ่งที่ดี! สิ่งที่ดี!”ผูเยามองจั่วม่อ ย่อมล่วงรู้ว่าเจ้าเด็กร้ายกาจผู้นี้คิดอะไรอยู่ในใจ สำหรับผู้อื่นวิญญาณภูตเหล่านี้อาจเป็นมหันตภัยร้ายแรง หากไม่ระมัดระวัง จิตใจของพวกมันอาจถูกกร่อนสลายได้ง่ายๆ คิดกลั่นเกลาวิญญาณภูตเหล่านี้ให้กลายเป็นแหล่งกำเนิดวิญญาณบริสุทธิ์หาใช่เรื่องง่ายดายไม่ ถูกต้อง วิญญาณภูตถือกำเนิดขึ้นจากเศษเสี้ยวจิตวิญญาณ แต่เศษเสี้ยวดวงวิญญาณที่หลงเหลือนี้ เป็นความยึดติดของผู้วายชนม์เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกแง่ลบทุกประการ และหลังจากผ่านการเข่นฆ่าสังหารอย่างดุร้ายรุนแรงมานานปี พวกมันยิ่งกลายเป็นโหดเหี้ยมร้ายกาจและเป็นอันตรายมากขึ้นเหล่าตัวมหาประลัยเช่นนี้ ยังจะสามารถกลั่นเกลาได้ง่ายดายอยู่หรือ?เว้นเสียแต่… …ผู
