ากผูเยาโดยเร็วที่สุด หากพวกมันต้องเดินทางเข้าไปภายในหมอกภูตคนที่เสี่ยงอันตรายที่สุด คือค่ายจูเชวี่ยกับค่ายจินวูเมื่อล่วงผ่านเข้าไปภายในหมอกภูต ก็จะเริ่มเข้าสู่อาณาเขตชั้นในของสมรภูมิรบบรรพกาลแห่งนี้อย่างแท้จริงแม้ว่าการรุดหน้าต่อไปจะต้องเสี่ยงอันตราย แต่จั่วม่อยังเห็นความหวังมากกว่าในดินแดนเปลี่ยวร้างของขอบเขตชั้นนอกที่มันพบเห็นในช่วงหลายวันมานี้ ผูเยาก็สนับสนุนความคิดนี้ พวกมันยิ่งเข้าใกล้จุดศูนย์กลางของสนามรบมากเท่าใด ก็ยิ่งมีโอกาสค้นพบว่าพวกมันอยู่ที่ใดมากขึ้นเท่านั้นเว้นเสียแต่ว่าพวกมันจะพบเจอค่ายกลเคลื่อนย้ายที่ใช้การได้ มิเช่นนั้นแล้ว การค้นหาตำแหน่งทั่วไปของอาณาจักรแห่งนี้ ก็ยังคงเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวของพวกมันที่จะออกจากสถานที่ผีสางแห่งนี้เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วไหลย้อยลงมาจากใบหน้าของจั่วม่อ จั่วม่อกระทั่งไม่เสียเวลาปาดเช็ด รีบทวงถามด้วยสุ้มเสียงแหบแห้ง “ผู เวทวิชา!”“ตกลง” ผูเยาไม่โยกโย้ให้เสียเวลา เพียงโยนม้วนหยกให้อย่างรวดเร็วคว้าม้วนหยกกลางอากาศ จั่วม่อคล้ายมีเรี่ยวแรงขึ้นอักโข ฝืนระงับความเหน็ดเหนื่อย แล่นไปยังค่ายจูเชวี่ย เบื้องหลังมัน ผูเยาดวงตาทอประกายพิสดาร พึมพำแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน “ศาสตร์อัญเชิญปาฏิหาริย์… … ช่างทำให้ผู้คนคาดหวังอย่างแท้จริง… …”เบื้องหน้ากงซุนชา ค่ายจูเชวี่ยเสร็จสิ้นการจัดกระบวนทัพอย่างรวดเร็วทุกคนเงียบสงบ ดวงตาเริ่มเต็มไปด้วยความคาดหวัง น