ี่เพาะสร้างขึ้นจากการร่วมเป็นร่วมตายกันมา เป็นดั่งผืนดินที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด ส่วนม้วนหยกของจั่วม่อประดุจน้ าฝนแห่งฤดูใบไม้ผลิ ทำให้ทั้งค่ายจินวูเต็มไปด้วยพลังชีวิตตระเตรียมงอกเงยผลิดอกออกผลแต่วันนี้พวกมันไม่ได้มารวมตัวกันเพื่อถกปัญหาวิชาค่ายกล“หมอกภูตขวางอยู่เบื้องหน้าเรา แม้ว่าต้าเหรินตัดสินใจตั้งค่ายพักชั่วคราว แต่เรายังจำเป็นต้องเตรียมการสำหรับการเข้าสู่หมอกภูต” ซุนเป่ากล่าวอย่างเคร่งขรึมทุกคนฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ หลังจากที่พวกมันทำพันธสัญญาด้วยคำสาบานสังหารใจ พวกมันยิ่งใกล้ชิดสนิทสนมกันมากกว่าเดิม หากกล่าวว่าก่อนหน้านี้ พวกมันราวกับสหายที่ทำงานร่วมกัน บัดนี้พวกมันก็เป็นครอบครัวเดียวกัน“ข้าไม่คิดรบกวนแผนการรุดหน้าของพวกเจ้า แต่สถานการณ์คับขันอันตรายยิ่ง” จี๋เหว่ยรับช่วงต่อ “ ค่ายจินวูของเรา ไม่เพียงแต่จะต้องไม่เป็นเครื่องถ่วงของต้าเหรินเท่านั้น แต่ยังจะต้องช่วยสนับสนุนต้าเหรินอย่างสุดความสามารถ มิเช่นนั้น มิเท่ากับพวกเราไร้ประโยชน์หรอกหรือ?”ทุกผู้คนพยักหน้ารับ แสดงทีท่าเห็นพ้องต้องกัน
ซุนเป่าลอบผงกศีรษะ กล่าวสืบต่อด้วยเสียงต่ าลึก “ดังนั้น ข้ากับปรมาจารย์จี๋เหว่ยตกลงกันว่า พวกเราจะรวมพลังของทั้งค่าย เพื่อหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เวทชิ้นหนึ่ง!”ห้าร้อยวิชา!จั่วม่อหมดสิ้นเรี่ยวแรง ทรุดกายลงกับพื้นจั่วม่อเร่งฝึกปรือศาสตร์อสูรน้อยอย่างบ้าคลั่ง ไม่ใช่เพื่ออะไร เพียงเพื่อที่มันจะได้รับเวทวิชาจ
