ารถไปยังโลกหลังความตาย วิญญาณของเหล่าคนตายจะเร่ร่อนไปทั่วสนามรบชั่วกัปชั่วกัลป์ หากในสนามรบแห่งนั้นมีพลังงานภูตหนาหนักเข้มข้น ดวงวิญญาณเหล่านั้นจะไม่สลายไป แต่จะดูดซับพลังงานภูตและกลายเป็นวิญญาณภูต เมื่อเวลาผ่านไป วิญญาณภูตจะพัฒนาไปเป็นสัตว์ร้ายวิญญาณภูต หมอกภูตเบื้องหน้านี้ใหญ่โตมโหฬารอย่างที่ข้าไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน เกรงว่าสัตว์ร้ายวิญญาณภูตที่อยู่ภายในจะมิใช่ธรรมดาสามัญ”คำของผูเยาทำเอาจั่วม่อลังเลใจ หากมีอันตรายดังว่าจริง การเข้าไปในหมอกโลหิตผืนนี้ก็… …ขบคิดอยู่ชั่วอึดใจ มันค่อยสั่งการให้ตั้งค่ายพัก ห่างออกมาจากหมอกภูตช่วงหนึ่งค่ายจินวูเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงหออีกาทองคำเต็มไปด้วยผู้คนที่จับกลุ่มสุมหัวกัน บ้างสามคนบ้างห้าคน แต่ละกลุ่มถกเถียงหารือเกี่ยวกับการศึกษาค้นคว้าของพวกมัน เอะอะอึกทึกยิ่ง นี่เป็นพฤติการณ์ที่ไม่เหมือนผู้ใด ซึ่งพวกมันเพาะสร้างขึ้นในช่วงที่อยู่ในอาณาจักรขุนเขาน้อย พวกมันแทบทุกคนมาจากสำนัก บ้างเล็กบ้างใหญ่ แต่ล้วนมีความรู้ความเข้าใจอย่างจำกัด หลายคำถามที่พวกมันประสบพบเจอ ไม่ใช่สิ่งที่สามารถแก้ปัญหาได้ด้วยตัวเองเพียงลำพัง ในความอับจนหนทาง การสุมหัวรวมพลังความคิดของทุกคนกลายเป็นทางเลือกเดียวที่พวกมันมี พอนานวันเข้า สิ่งนี้กลับกลายเป็นลักษณะนิสัยเฉพาะตัวที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนของชาวค่ายจินวูบรรยากาศอันเปิดกว้างที่ไม่เหมือนใครของค่ายจินวู และความเนื้อเชื่อใจท
