ไม่ก็ตระกูลโบราณแน่แท้
ทว่า…ถึงอย่างไรเขาก็ไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย!
“ฆ่ามัน!”
เจียงอวิ๋นเหอชี้ไปที่ซูเฉิน พูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
“ขอรับ!”
เฒ่าชุดดำผู้หนึ่งที่อยู่ข้างกายเจียงอวิ๋นเหอก้าวออกมาอย่างเงียบงัน พลังปราณในกายพุ่งพล่าน ดวงตาคมดุจคมกระบี่ ฝ่ามือเหี่ยวย่นยื่นออกมาราวกรงเล็บเหยี่ยว คว้าตรงมาที่ซูเฉิน
เป็นจ้าวสงครามที่แท้จริง!
แม้เจียงอวิ๋นเหอจะโกรธ แต่ก็ไม่ประมาทศัตรู
ซูเฉินสามารถฆ่าจ้าวยุทธ์สองคนและศิษย์เขาได้ ย่อมหมายความว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดา เขาจึงส่งผู้คุ้มกันที่แข็งแกร่งที่สุดของตนลงมือในทันที
“ขอบเขตราชายุทธ์งั้นรึ?”
แววตาของซูเฉินส่องประกายทองคำ ในนั้นปรากฏความลึกล้ำโบราณ น่าเกรงขาม ดั่งเทพเจ้าบนสวรรค์มองลงมายังสรรพชีวิต
พลังสังหารปะทุออกจากกายซูเฉินอย่างรุนแรง
แสงเทพตัดมายา!
ซูเฉินเตรียมจะเปิดใช้ดวงเนตรเทพตัดมายา ปลดปล่อยแสงเทพตัดมายาเพื่อสังหารจ้าวสงครามเบื้องหน้า!
แม้แต่เฒ่าขอบเขตราชายุทธ์ก็ยังรู้สึกได้ถึงพลังสังหารน่าสะพรึงกลัว ร่างกายสั่นไหว ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“หยุด!”
ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งดังกังวานเย็นชาและลึกลับดังขึ้น
ตูม!
ทั่วฟ้าดินพลันปรากฏแรงกดดันไร้รูป เสมือนพลังแห่งฟ้าดินถาโถมกดทับร่างของเฒ่าขอบเขตราชายุทธ์อย่างฉับพลัน
ร่างของเฒ่าผู้นั้นสั่นสะท้าน ราวกับจมปลักอยู่ในโคลน เสียงเอ่ยยังแฝงความหวาดหวั่น “ขอบเขตราชายุทธ์?!”
“เป็นนางหรือ?”
ประกายทองในดว
