อีอูยอนถึงเรื่องนั้นได้
เรื่องของเมื่อวานที่เขาจำไม่ได้กดลงมาที่หัวใจของอินซอบอย่างหนัก
โดนคุณเฉดหัวส่งเพราะไม่พอใจที่ผมทำอะไรบ้าๆ ใส่เมื่อวานยังจะดีซะกว่า แต่กลับมาทำตัวเย็นชาแบบนี้ใส่เนี่ยนะ
อินซอบหันหน้าไปทางกระถางต้นไม้ที่วางอยู่ตรงมุมห้องก่อนจะพูดด้วย
“เคท ตอนนี้ฉันเหลือเวลาอยู่กับเธออีกไม่มากแล้วนะ”
เคทเป็นหนึ่งในของที่เขาจะต้องจัดการตอนที่จากไปจากเกาหลีแล้ว อินซอบได้ไปที่ร้านดอกไม้ที่ซื้อเคทมา และบอกว่าจะขอคืนต้นไม้เรียบร้อยแล้ว แม้เจ้าของร้านดอกไม้จะงุนงง แต่พออินซอบบอกว่าเขาจะจ่ายค่าย้ายต้นไม้ลงดิน และค่าอาหารบำรุงที่จะเกิดขึ้นในอนาคตให้ด้วย เจ้าของร้านก็อนุญาตให้เขาทำแบบนั้นได้ด้วยสีหน้าไม่เต็มใจนัก
“อีอูยอน...ฟาดคังยองโม”
ขณะที่พูดแบบนั้นอินซอบก็เบาเสียงลงให้ได้มากที่สุด เพราะกลัวว่าใครจะมาได้ยินคำพูดของตน
“ดังนั้นตอนนี้คังยองโมก็เลยยังอยู่ที่โรงพยาบาล เขาจะต้องนอนอยู่บนเตียงไปสักพักหนึ่งเลย ถึงจะโชคดีที่ไม่ถึงชีวิต...แต่อีอูยอนก็ทำแบบนั้นอยู่ดี มีแค่เราเท่านั้นที่รู้เรื่องที่อีอูยอนทำ”
ตอนที่ถ่ายรูปอีอูยอนเดินออกมาจากซอยในทีแรก อินซอบคิดแค่ว่าเข
