าจะต้องคว้าโอกาสที่อาจจะไม่มาหาตัวเองอีกครั้งเอาไว้เท่านั้น แต่ยิ่งเวลาผ่านไป ความลับนั้นก็ยิ่งหนักขึ้น และกดทับอินซอบเอาไว้
“เราคิดว่าถ้ารู้จุดอ่อนของอีอูยอนแล้วทุกอย่างจะต้องชัดเจนขึ้น แต่เรากลับอึดอัดมากขึ้นไปอีก”
อินซอบรู้ได้เลยว่าตนกำลังผูกพันกับอีอูยอนอย่างลึกซึ้งมากกว่าที่คิด
“เราควรจะทำยังไง ต้องทำแบบไหนถึงจะดีล่ะ”
แม้เขาจะถามออกไปอย่างนั้น แต่ก็ไม่มีทางที่จะได้คำตอบกลับมา อินซอบใช้ฝ่ามือตบหน้าตัวเองเบาๆ เขาเหลือแค่จัดการเรื่องที่สำคัญที่สุดของช่วงเวลาที่รอคอยให้เสร็จสิ้นเท่านั้น ถ้าคำว่าไล่ออกไม่ยอมหลุดออกมาจากปากของอีอูยอนภายในวันพุธหน้า เขาก็จะเขียนจดหมายลาออกเองโดยอ้างว่าร่างกายแย่ลง
อย่างไรเสียอีอูยอนก็เปลี่ยนผู้จัดการส่วนตัวสามเดือนครั้งเป็นปกติอยู่แล้ว ต่อให้ตนออกไปก็คงไม่มีใครใส่ใจอะไรมากนักหรอก
แม้เขาจะวาดภาพที่ชัดเจนเกี่ยวกับวันข้างหน้าไว้แล้ว แต่หัวใจของอินซอบกลับว้าวุ่น อินซอบใช้ปลายนิ้วลูบกระถางของเคท จากนั้นก็มองเวลาแล้วลุกขึ้น วันนี้เป็นวันที่เขาจะต้องโทรศัพท์หาแม่ หลังจากเสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้นไม่กี่ครั้งเขาก็ได้ยินเสียงของปลายสาย
[ฮัลโหล ปีเตอร์
