รับ”
อีอูยอนเหลือบตามองไปด้านบนพลางตอบ
“มีคนบอกว่าผมทะเลาะกับรุ่นพี่คังยองโมเหรอครับ ใครกันครับ เมื่อวานบรรยากาศดีออก ถ้าต้องการคนยืนยันเรื่องนั้นล่ะก็ ผมสามารถพาทุกคนที่มารวมตัวกันเมื่อวานมาได้นะครับ”
“แล้วทำไมคังยองโมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ!”
“ช่วยเงียบลงหน่อยได้ไหมครับ เดี๋ยวใครก็มาได้ยินเข้าหรอก”
หัวหน้าทีมชาทำมือสั่งให้กรรมการผู้จัดการคิมเบาเสียงลง กรรมการผู้จัดการคิมใช้กำปั้นทุบอกก่อนจะหยิบน้ำจากตู้เย็นออกมาดื่ม
“เฮ้อ…เรามาเริ่มใหม่อีกครั้งเถอะ”
กรรมการผู้จัดการคิมเอามือเท้าโต๊ะและพยายามทำใจให้สงบ
“งั้นไม่ใช่นายเหรอ”
“ก็ใช่น่ะสิครับ”
“แล้วทำไมถึงไม่ใช่ล่ะ”
“กรรมการผู้จัดการครับ ผมเป็นคนของบริษัทนี้นะ ทำไมไม่เชื่อที่คนอื่นเขาพูดบ้างเลยล่ะ”
พอได้ยินอีอูยอนพูดราวกับไม่ได้รับความยุติธรรม ทั้งกรรมการผู้จัดการคิมและหัวหน้าทีมชาก็กัดริมฝีปากแน่น ถ้าเป็นนาย นายจะเชื่อเหรอ!
“เรามาพูดอย่างตรงไปตรงมากันเถอะ ใช่นายหรือเปล่า”
“ไม่ใช่ครับ”
“งั้นใครล่ะ”
“ไม่รู้สิครับ โจรมั้ง ช่วงนี้มีโจรที่จ้องจะปล้นคนเมาเยอะจะตายไป เมื่อวานรุ่นพี่เขาดื่มมากเกินไปนิดหน่อยน่ะครับ เขาไม่มีสติถึงขนาดยืนตรงๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ ถ้ารู้
