ิเสธก็ปฏิเสธไม่ได้
ชเวอินซอบพิมพ์รูปออกมา เขาติดรูปที่เพิ่งพิมพ์ออกมาไว้บนกระดานที่ติดอยู่บนกำแพงในห้องของเขา ข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับอีอูยอนถูกติดไว้จนเต็มกระดาน และทุกอย่างก็สมบูรณ์ด้วยการติดรูปที่เขาเพิ่งถ่ายได้วันนี้ไว้ตรงกลาง
“ทีนี้ก็เรียบร้อยแล้ว”
ชเวอินซอบพึมพำอย่างเหม่อลอยอยู่หน้ากระดาน
ช่วงเวลาที่ยากลำบากเพราะต้องรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอีอูยอนผ่านเข้ามาในหัวเหมือนภาพในโคมเวียน[3] ที่ผ่านไป เขาเคยออกแรงดึงรองเท้าที่แข็งเป็นน้ำแข็งออกจากพื้นจนพื้นรองเท้าขาด เพราะมัวแต่รออีอูยอนในที่ที่อากาศหนาว ไม่รู้เลยว่าตอนที่ลากรองเท้าคู่นั้นกลับบ้าน เขาร้องไห้ไปเยอะขนาดไหน แล้วเขาก็เคยโดนตำรวจลากตัวไปเพราะคิดว่าเขาเป็นขโมยตอนที่พยายามค้นหาขยะที่อีอูยอนทิ้งด้วย
ไม่เพียงเท่านั้น ตอนที่เขาแอบตามอีอูยอนในสภาพสวมหมวกและใส่ผ้าปิดปาก เขาเคยถูกแฟนคลับผู้หญิงของอีกฝ่ายจับได้และตบหน้าเพราะเข้าใจผิดว่าเขาเป็นสตอล์กเกอร์โรคจิตด้วย แม้เขาจะเคยอยากกลับอเมริกาจนร้องไห้ทุกคืน แต่ในท้ายที่สุดเขาก็ได้ขึ้นมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของอีอูยอนจนได้
แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ตอนจบ ตอนที่เขาวนเวียนอยู่รอบตัวอี