กถึงขนาดถูกเรียกว่าเป็นนักกีฬาที่เก่งรอบด้าน
“บังเหียนข้างหนึ่งหลุดเพราะมาติงเกล[2] หลวมน่ะครับ แล้วจู่ๆ ม้าก็ดีดตัวอย่างกับเป็นบ้า แม่งเอ๊ย นี่มันเรื่องเหี้ยอะไรวะเนี่ย”
แค่นึกถึงเหตุการณ์นั้นความโมโหของอีอูยอนก็พุ่งขึ้นมาจนเขาถึงกับพ่นคำด่าที่เจือความรำคาญออกมา กรรมการผู้จัดการคิมรีบหันไปมองรอบๆ พร้อมกับทำมือสั่งให้เขาพูดเบาๆ ไม่บ่อยนักที่อีอูยอนจะแสดงความรู้สึกในแง่ลบออกมาตรงๆ ด้วยวิธีแบบนี้
“แล้วทำไมอินซอบถึงบาดเจ็บล่ะ”
“เพราะผมหัวทิ่มลงมา เท้าของผมเลยติดอยู่กับโกลนและถูกลากไปเรื่อยๆ ครับ”
“…”
ตอนนั้นเองกรรมการผู้จัดการคิมถึงได้เห็นว่าบริเวณไหล่กับหลังของอีอูยอนเปื้อนโคลน ก่อนที่เขาจะทันได้ตกใจกับความจริงที่ว่าอีอูยอนผู้มีนิสัยรักสะอาดยังปล่อยสิ่งนั้นไว้แบบนั้น อีอูยอนก็เปิดเผยความจริงที่น่าตกใจขึ้นไปอีกออกมา
“แล้วตอนนี้ไอ้โง่นั่นก็อยู่มาอยู่ในสภาพนี้เพราะวิ่งเข้ามาช่วยผมครับ”
“อะไรกัน เรียกผู้จัดการส่วนตัวว่าไอ้โง่เนี่ย”
“ต้องแก้ให้ถูกสินะครับ ผู้จัดการส่วนตัวที่โง่เง่า”
“…ว่าแต่อินซอบกระโดดเข้าไปช่วยนายเหรอ อีกแล้วเหรอ”
“ครับ”
อีอูยอนเดาะลิ้นเหมือนกับไม่พอใจในขณะที่ตอบ
