า แต่ตอนนี้เขาอยากจะทำอะไรก็ได้ ไออุ่นที่แตะสัมผัสเข้ากับมือของเขาทำให้เขารู้สึกดี อินซอบลูบม้าตัวนั้นไม่ยอมหยุด ม้าส่งเสียงครางทางจมูก เขามองเห็นลมหายใจของม้าที่กระจายเป็นไอสีขาวในสถานที่มืดๆ แห่งนี้
นานมากแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสกับสิ่งมีชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่แบบนี้ ม้าตัวนั้นส่งเสียงออกมาอยู่ตลอดเพราะรู้สึกดีกับการถูกลูบพร้อมกับขยับหัวขึ้นลง ทันทีที่สิ่งมีชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่มีปฏิกิริยาที่ชัดเจนกลับมา อินซอบก็ค่อยๆ รู้สึกดีขึ้น มันให้ความรู้สึกต่างกับเคทที่หุบใบลงหากเขาใช้ปลายนิ้วลูบอย่างสิ้นเชิง
“อย่างนั้นแหละ อย่างนั้น เธอทั้งอุ่นทั้งน่ารักเลยนะ”
แต่พอพูดออกไปเขากลับคิดว่าเขาเหมือนคนโรคจิต อินซอบลูบช้าลงเรื่อยๆ ทันทีที่เขาทำแบบนั้นม้าขนสีเทาเข้มก็ขยับหัวมาไว้ที่ใต้มือของอินซอบ
“จะขอให้ลูบอีกเหรอ”
ม้าทำเสียงออกมาทางจมูกราวกับจะตอบ อินซอบยิ้มพร้อมกับขยับมือเบาๆ เขาความการเคลื่อไหวหรือไออุ่นที่สามารถรู้สึกได้จากสิ่งมีชีวิต ถึงเขาจะมีเพื่อนไม่มาก แต่นั่นเป็นเพราะเขาได้รับความรักอย่างเต็มปรี่และเติบโตมาในครอบครัวใหญ่
เสียงจอแจทุกครั้งที่เป็นเวลาอาหารเย็น การเคลื่อนไหวที่น
