อาไว้แบบนั้น นั่นเป็นเรื่องที่เราจะต้องทุกข์ร้อนเหรอ
“ไม่เป็นไรครับผู้กำกับ”
“เป็นแบบนั้นแล้วถ้าบาดเจ็บไปจะทำยังไงล่ะ วันนี้ก็ใช้ตัวแสดงแทนไปก่อนเถอะ แล้ววันนี้จะถ่ายต่อหรือเปล่า”
เขาไม่รู้ว่าถ้าเป็นคนอื่นมันจะเป็นอย่างไร แต่ถ้าอีอูยอนบาดเจ็บก็จะทำให้การถ่ายทำทั้งหมดเกิดความคลาดเคลื่อน และนั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้โดยเด็ดขาดในสถานการณ์ที่การออกอากาศใกล้เข้ามาแล้ว
“ห้ามใช่ตัวแสดงแทนนะครับ เพราะไม่ใช่ว่าผมจะไม่ถ่ายต่อ”
“ให้ตายเถอะ”
ผู้กำกับคว้ามือของอีอูยอนมองสำรวจทุกซอกทุกมุม
“ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ ถ้ามันหนักเกินไปก็เลื่อนการถ่ายทำไปวันหลังก็ได้”
การเลื่อนวันถ่ายทำออกไปเป็นเหมือนกับหายนะอันใหญ่หลวงสำหรับเหล่าสตาฟและนักแสดงที่ร่วมแสดงด้วย
“มันแค่แสบเพราะหนังเปิดเท่านั้นเองครับ แต่มันไม่เป็นอุปสรรคในการขยับมือเลย”
“งั้นก็โล่งอกไปที”
อีอูยอนยิ้มอย่างนุ่มนวลเหมือนกับจะบอกว่าตนไม่เป็นอะไรทันทีที่ผู้กำกับทำหน้าข้องใจ ทันทีที่ผู้กำกับเดินออกไปเพื่อเตรียมการถ่ายทำ อินซอบก็ก้มหัวพร้อมกับพูดขอโทษอีกครั้ง
“ขอโทษครับ”
“ผมก็ตอบเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปแล้วไงครับว่าไม่เป็นไร อ้อ ช่วยใส่เสื้อให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
