คราวนี้เปลือยเลย…ข้ามแม่น้ำไปเจอภูเขา ไม่สิ จะต้องบอกว่าหนีเสือไปเจองู…ไม่ ไม่ มีสำนวนคล้ายๆ เสือกับงูอยู่ไหมนะ ต้องใช้สำนวนอะไรถึงจะเหมาะกับสถานการณ์แบบนี้ดี…แต่ตอนนี้สำนวนจะไปมีประโยชน์อะไรล่ะ อีอูยอนกำลังนอนเปลือยอยู่ตรงหน้าเลยนะ!
“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ดูเหมือนเลือดกำเดาจะหยุดไหลไปแล้วนะ”
“ครับ? อ๋อ…ครับ”
อินซอบใช้มือคลำจมูกและดึงทิชชู่ที่เปื้อนเลือดแห้งๆ ออกมา อีอูยอนเห็นท่าทางนั้นก็หัวเราะเบาๆ พร้อมกับฝังใบหน้าลงกับหมอน
หน้าของชเวอินซอบร้อนวูบวาบ
ถ้าจะให้เป็นไปตามแผนของตนเอง เขาจะต้องใช้ชีวิตเหมือนอยู่แต่ไม่อยู่ข้างๆ อีอูยอน เขาจะถูกเลิกจ้างอย่างง่ายดายและต้องหายกลับไปที่อเมริกาอย่างเงียบๆ หลังจากที่คุ้ยเขี่ยตัวตนที่แท้จริงอันซับซ้อนของอีกฝ่ายได้แล้ว การที่ต้องมาเกี่ยวข้องกับอีอูยอนบ่อยๆ แบบนี้ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสำหรับสถานะของอินซอบเลยแม้แต่น้อย เรากลายเป็นผู้จัดการส่วนตัวที่นอนหลับบนโซฟาทั้งที่เลือดกำเดาไหลในความทรงจำของอีอูยอนไปแล้วสินะ…ไม่สิ ก่อนหน้านี้ก็มีเหตุการณ์ที่ทะเลสาบ เหตุการณ์กับพวกคนโรคจิตที่ห้องน้ำ แถมยังโดนจับได้ว่าร้องไห้งอแงบนดาดฟ้าอีก และตอนนี้เราก็กำลังมองร่างกา
