อินซอบไปด้านหลัง
“ไม่เป็นไรครับ แค่…”
“นอนตะแคงนะครับ แบบนี้”
เขาไม่สามารถเอาชนะแรงของอีอูยอนได้ อินซอบถูกบังคับให้นอนลงบนโซฟา
“เหนื่อยเหรอครับ”
“ผมสบายดีครับ”
ปัญหาคือความเครียดทางด้านจิตใจมากกว่าความเหนื่อยล้าทางด้านร่างกาย อินซอบเป็นแบบนี้เสมอ เลือดกำเดาของเขามักจะไหลในวันที่เขามีสอบครั้งสำคัญในวันรุ่งขึ้นหรือตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับเรื่องที่ไม่อยากทำ
“รู้ไหมครับว่าคุณดูไม่สบายดีเลยสักนิด”
“…”
“หน้าคุณซีด และใต้ตาของคุณก็โหล แถมเลือดกำเดายังมาไหลอีก แบบนี้ไม่ใช่ว่าร่างกายคุณกำลังทรุดโทรมอยู่เหรอครับ ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าผมจะต้องเปลี่ยนผู้จัดการส่วนตัวหรือเปล่า”
“ไม่นะครับ ผมทำได้ครับ”
อินซอบดีดตัวขึ้นมาทันทีและยืนกรานด้วยความดื้อรั้นว่าตนเองไม่เป็นไร
“เลือดกำเดาไม่ได้ไหลเพราะเหนื่อยหรอกครับ มันไหลเพราะผมเครียด ผมไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ผมทำงานได้ครับ”
“เครียดเหรอครับ”
“…!”
“ถ้าคุณเครียดเลือดกำเดาจะไหลเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นคุณกำลังจะบอกว่าการอ่านบทที่นี่ตอนนี้น่ะ มันเครียดมากเลยสินะครับ”
“นะ นั่นมัน…”
“ฉากไหนกันครับ ฉากที่ต้องสวมปลอกนิ้วแล้วหอมแก้มตรงนี้น่ะเหรอครับ หรือว่าฉากที่ต้อง
