้อมาไปกับการทำให้เสื้อของอีอูยอนอุ่นจนหมด และเขาก็ไม่สามรถเอามือล้วงกระเป๋าได้เพราะถือเสื้อผ้าของอีอูยอนเอาไว้ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากเอามือใส่ไว้ในเสื้อของอีอูยอนอยู่ดี สุดท้ายมือของชเวอินซอบจึงเย็นเป็นน้ำแข็ง
ชเวอินซอบเป่ามือพร้อมกับถูมือไปด้วย อีอูยอนดึงถุงร้อนที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของตนออกมา
“อันนี้เย็นแล้วนี่ครับ”
เขาโยนถุงร้อนที่แข็งแล้วลงถังขยะ และจับมือของอินซอบไว้แน่น
“ทำให้มืออุ่นขึ้นหน่อยนะครับ”
อีอูยอนดึงมือของอินซอบเข้ามา และเอาไปใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมของตัวเอง แม้ชเวอินซอบจะพยายามดึงมือออก แต่ยิ่งทำให้อูยอนยิ่งกำมือเขาแน่นขึ้น อินซอบเกือบจะร้องออกมาเพราะเจ็บมือ แม้อุณหภูมิที่ถ่ายทอดให้กันผ่านมือจะอบอุ่น แต่เพราะแรงจับที่มหาศาลแบบนี้ เขาจึงแยกไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายหวังดีหรือประสงค์ร้ายกันแน่
“อยู่เฉยๆ สิครับ มือแข็งไปหมดแล้วนะ”
“มะ ไม่เป็นไรครับ”
แม้เขาจะรู้ว่าอินซอบมึนงงจนตื่นตระหนก แต่อีอูยอนก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ และเบนสายตาไปมองที่อื่น พวกสตาฟผู้หญิงทีเดินผ่านไปผ่านมาแซวอีอูยอน
“ผู้จัดการส่วนตัวของคุณอีอูยอนนี่ดีจังเลยน้า”
“ฉันอยากเป็นผู้จัดการ
