“ผมเป็นผู้จัดการส่วนตัวของอีอูยอนครับ”
ทันทีที่คำยืนยันหลุดออกมาจากปากของอินซอบ เธอก็พูดว่า ‘ไม่น่าเชื่อ’ และตื่นตระหนกขึ้นไปอีกหนึ่งระดับ
“จริงเหรอคะ จริงๆ เหรอคะ เป็นผู้จัดการส่วนตัวของอีอูยอนจริงๆ เหรอคะ”
“ครับ”
“ว้าว ดีจัง ถ้าอย่างนั้นก็ได้เห็นหน้าใกล้ๆ ได้คุย แล้วก็ได้กินข้าวด้วยกันทุกวันสินะคะ”
“ครับ ก็กินข้าวด้วยกันบ้าง แต่…”
“ดีจัง! น่าอิจฉา! แล้วเป็นไงคะ ตัวจริงของอีอูยอนน่ะเป็นคนมีมารยาทและใจดีขนาดนั้นไหม”
อินซอบที่ลังเลอยู่พักหนึ่งตอบว่า ‘ครับ’
“ฉันเห็นเขาไกลๆ เมื่อกี้ เขาหล่อมากจริงๆ ค่ะ ถ้ามองใกล้ๆ ก็จะยิ่งหล่อเข้าไปอีกใช่ไหมคะ”
อินซอบยิ้มเจื่อน เขาไม่คิดที่จะเถียงคำพูดของเธอที่ชมว่าอีอูยอนหล่อ
“แล้วพวกคุณสนิทกันมากไหมคะ จะช่วยขอให้เขาถ่ายรูปกับฉันสักครั้งได้หรือเปล่า”
“ขอโทษนะครับ ดูเหมือนเรื่องนั้นจะยากเกินไป”
“อ๋า คุณอีอูยอนไม่ชอบเรื่องแบบนั้นสินะคะ”
“ไม่ใช่หรอกครับ…คือผมไม่สนิทกับคุณอีอูยอนน่ะครับ”
อินซอบพูดแบบนั้นและก้มหน้าลง
ถึงตอนนี้จะยังไม่สนิทกัน แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะสนิทกับอีกฝ่ายในอนาคต เป้าหมายของเขามีเพียงแค่รีบหาจุดอ่อนของอีอูยอนให้เจอไวๆ และกลั
