ช่วยเขาสักคนเดียว คนที่รู้จักนิสัยของคังยองโมดีไม่อยากยุ่งโดยไม่จำเป็นและสร้างปัญหาให้ตัวเอง
“ขอโทษครับ”
ถึงจะไม่มีเรื่องให้ต้องขอโทษหรือทำอะไรผิด แต่อินซอบก็ก้มหัวขอโทษไว้ก่อน เขาเองก็ไม่อยากสร้างปัญหาเหมือนกัน ถ้ามีปัญหากับคังยองโม อีอูยอนก็จะถูกดึงเข้ามาเกี่ยวด้วย เขาอยากเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นเด็ดขาด แต่คราวนี้เสียงที่ได้ยินกลับมากลับเป็นเสียงหวดของบทปึกหนึ่งเท่านั้น
“ต้องทักทายทันทีตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอ แล้วรู้ไหมว่าสิ่งที่นายทำอยู่คืออะไร หรือว่าเป็นผู้จัดการส่วนตัวของอีอูยอนก็เลยไม่เห็นใครอยู่ในสายตา”
คังยองโมแกล้งผู้จัดการส่วนตัวที่อยู่ต่ำกว่าตน เพราะตนไม่สามารถแตะต้องอีอูยอนได้ แม้อินซอบจะรู้ถึงเหตุผลที่คังยองโมดึงดันแกล้งตนเอง แต่เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้
“ขอโทษงั้นเหรอ”
“ครับ”
“ถ้าจะขอโทษ ก็ไปซื้อปลาดิบมาให้ฉันสักจานสิ”
“ครับ?”
“บอกว่าให้ไปซื้อปลาดิบมาหนึ่งจานไง”
นี่เป็นการบังคับ ถ้าจะไปซื้อปลาดิบ เขาจะต้องขับรถออกไปสักพักหนึ่ง แต่อินซอบไม่สามารถหายไปนานขนาดนั้นได้ ไม่ว่าจุดประสงค์ของอีกฝ่ายคืออะไร แต่ตอนนี้เขาจะต้องอยู่ที่นี่ในฐานะผู้จัดการส่วนตัวของอีอูยอน
