ฝ่ายว่าอย่างไร เขาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก็ตอบกลับไปว่า ’ไม่หรอกครับ’ พร้อมกับส่ายหน้า
“คนอ่อนโยนหายากกว่าที่คิดนะครับ”
“งั้นเหรอครับ”
ดูเหมือนชเวอินซอบจะเข้าใจประธานของคำว่า ‘ยาก’ ผิดไป อ่อนโยนก็พออย่างนั้นเหรอ อีอูยอนเพียงแค่ประหลาดใจกับความจริงที่ว่ายังมีคนแบบนี้เหลืออยู่ก็เท่านั้น
“เคยรักกับคนที่อ่อนโยนเหรอครับ”
แววตาของอินซอบที่กำลังถอยรถอยู่สั่นไหว ถึงจะรู้ว่าคู่สนทนารู้สึกไม่สบายใจกับคำถามก่อนหน้านี้ แต่อีอูยอนก็แกล้งทำเป็นไม่รู้และถามต่อ
“รักแรกเป็นคนอ่อนโยนเหรอครับ”
“…”
ชเวอินซอบกัดริมฝีปาก อีอูยอนสงสัยว่าในหัวเล็กๆ นั้นกำลังพยายามคิดอะไรอยู่กันแน่
“เป็นคนแบบไหนเหรอครับ”
สีหน้าของอินซอบค่อยๆ หมองลง ท่าทางของเจ้าตัวดูเหมือนน้ำตาจะไหลถ้าเขาต้อนให้จนมุมอีกเพียงนิดเดียว
ดูเหมือนรักแรกจะตายไปแล้วหรือเปล่านะ น่าสงสารจัง
อีอูยอนซ่อนจิตใจที่บิดเบี้ยวของตนไว้และถามอินซอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนราวเสียงกระซิบ
“เป็นคนแบบไหนเหรอครับ”
อินซอบปวดหัวตุบๆ เพราะการซักถามที่มีความรบเร้าอยู่เนืองๆ เขารู้สึกว่าถ้าอยากจะหยุดคำถามโจมตีของอีอูยอน เขาต้องตอบอะไรสักอย่างออกไป
อะไรจะเกิดก็ต้อง
