้าตัวกลับมีรูปร่างสูงจนดูแก่กว่าปีเตอร์ถึงสองปี ในตอนที่เขาได้ยินเสียงของเฟร็ดที่ตามแกล้งตนมาตั้งแต่ช่วงต้นเทอม สีหน้าของปีเตอร์ก็ซีดลงทันที
“จะไปไหน ไอ้เจ๊ก”
ไอ้เจ๊กกับอีเจ๊กเป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียกเพื่อดูถูกคนเอเชีย ปีเตอร์มีสัญชาติอเมริกันและถ้านับตามการเกิดแล้ว เขาก็อยากจะบอกอีกฝ่ายเหลือเกินว่าเขาเป็นคนเกาหลีไม่ใช่คนจีน แต่เขาก็รู้ดีว่ามันเปล่าประโยชน์ เพราะการจำแนกพวกนั้นไร้ความหมายสำหรับคนที่จงใจใช้คำเรียกเหยียดผู้หญิงชาวเอเชียมาเหยียดปีเตอร์
“ไอ้เจ๊กแกจะอ่านหนังสือพวกนั้นไปทำอะไรวะ”
พวกยักษ์ที่อยู่รอบๆ รวมไปถึงเฟร็ดหัวเราะคิกคักพร้อมกับเอ่ยล้อเขา
“จะไปเที่ยวที่ไหนเหรอ”
“แล้วนี่เขียนอะไรไว้วะ เกาหลีเหรอ เกาหลีคือที่ไหนล่ะ”
“มันคือประเทศที่มีสงครามไม่ใช่เหรอ ไฮ่ อาริกาโตะ”
พวกเด็กผู้ชายที่ขาดความรู้จนแยกเกาหลีกับญี่ปุ่นไม่ออกด้วยซ้ำหัวเราะกันคิกคัก ปีเตอร์รีบจับหนังสือยัดใส่กระเป๋า เขาอยากออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ปีเตอร์เห็นว่าเฟร็ดกำลังเหยียบหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ เขาใช้นิ้วที่สั่นเทาชี้ไปที่หนังสือเล่มนั้นอย่างระมัดระวัง
“นะ นายเหยียบหนังสืออยู่”
“งั้นเหรอ”
“มันเป็นหนังสือที่ฉันยื
