อย่างกะทันหัน ชเวอินซอบที่นั่งอยู่ด้านหน้าก็ส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกับจับราวจับเอาไว้
“ไม่ต้องห่วง หัวหน้าทีมชาเขาขับรถเก่ง”
แม้กรรมการผู้จัดการคิมจะพูดอย่างสบายๆ จากทางด้านหลัง แต่อินซอบก็ไม่สามารถปล่อยราวจับได้ง่ายๆ เพราะความเร็วที่สัมผัสได้จากที่นั่งด้านหน้านั้นเร็วมาก หัวหน้าทีมชาเปลี่ยนเลนพร้อมกับแซงหน้ารถคันหน้าไปเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากนั้นเขาก็ค่อยๆ เพิ่มความเร็ว
“อัก!”
ชเวอินซอบหน้าซีดและส่งเสียงร้องออกมาทันทีที่พวกเขาผ่านรถคันข้างหน้าไปได้อย่างฉิวเฉียด อีอูยอนที่กำลังอ่านอยู่ด้านหลังหัวเราะหึให้กับเสียงของอีกฝ่าย
“ไม่ต้องห่วง หัวหน้าทีมชาเขาขับรถมายี่สิบปีโดยไม่มีอุบัติเหตุ เขาเป็นผู้ชายที่มีใบอนุญาตขับรถแท็กซี่ส่วนบุคคลเชียวนะ”
ชเวอินซอบที่ไม่รู้สภาพจริงของเกาหลีไม่มีทางที่จะเข้าใจความนัยของคำพูดนั้นได้เลย เขาพยายามหันหน้าไปพูดกับหัวหน้าทีมชาในขณะที่ยังจับราวจับเอาไว้แน่น
“เยี่ยมไปเลยนะครับที่ได้ใบอนุญาตขับรถแท็กซี่ส่วนบุคคลทั้งๆ ที่ยุ่ง”
“ว่าไงนะ ทำไมฉันถึงต้องมีสิ่งนั้นด้วยล่ะ”
“ก็กรรมการผู้จัดการเขา…ไม่สิ ดูเหมือนผมจะเข้าใจผิดน่ะครับ…อ๊ะ!”
แล้วรถก็ขับผ่านไปทางด้านข้างอย
