อ่านแค่ชื่อหนังสือเองนี่ครับ”
“เหลวไหลน่า เก็บบทไปเลย”
กรรมการผู้จัดการคิมที่อ้าปากพะงาบๆ หาเรื่องอีอูยอนโดยไม่จำเป็น อีอูยอนตอบว่า ‘ผมจะอ่านเพิ่มอีกสักหน่อย’ และไม่ละสายตาไปจากบทเลย
“นี่นายอ่านจนบทมันขาดรุ่งริ่งแล้ว ยังจะอ่านอะไรเพิ่มอีกล่ะ”
ชเวอินซอบนึกขึ้นได้ว่าอีอูยอนเคยบอกในบทสัมภาษณ์ว่าเขาจะอ่านจนกว่าจะจำบทของคนอื่นได้ทั้งหมด เขารู้สึกแปลกๆ ไม่ง่ายนักที่จะได้เห็นภาพของอีอูยอนรักและพยายามกับอะไรบางอย่าง
“เพราะผมจะต้องจำให้ได้ทั้งหมดไงครับ”
“จำเป็นต้องจำบทของคนอื่นด้วยเหรอ”
อีอูยอนยิ้มจางๆ โดยไม่ตอบอะไร หัวหน้าทีมชาขับรถไปทางนั้นทีทางนี้ทีอย่างน่าหวาดเสียวก่อนจะหันไปมองทางด้านหลังพร้อมกับเอ่ยขึ้นมา
“สลัดได้แล้วครับ”
“สมกับเป็นหัวหน้าทีมชา แบบนี้เรียกว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญได้เลยนะ เพราะมีประสบการณ์ในการสลัดเหล่าแฟนคลับของฉันทิ้งเยอะเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ”
“โอ๊ย กรรมการผู้จัดการไม่มีแฟนคลับสักหน่อย เขาแค่มาจับมือกับกรรมการผู้จัดการแล้วก็ไปเฉยๆ เองครับ”
“เอ๊ะ ไอ้เจ้านี่! พูดอะไรต่อหน้าพวกเด็กๆ น่ะ! ฮ่าๆๆๆ ฉันไม่เคยเป็นแบบนั้นหรอกน่า อีอูยอนนายก็อย่าไปเล่นกับพวกแฟนคลับนะ”
“ผมไม่ทำแบบนั้นอยู่แ
