คิมก็ดังขึ้น หัวหน้าทีมชายื่นโทรศัพท์มือถือให้เขา
“ฮัลโหล ครับ อ๋อ ครับ เข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะไปแล้วครับ”
กรรมการผู้จัดการคิมที่คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วลุกขึ้น เขาทำมือให้หัวหน้าทีมชาลุกตาม
“หัวหน้าทีมชาออกไปกันเถอะ ช่วยไปส่งฉันหน่อย”
“ไปคนเดียวสิครับ ผมจะนวดต่ออีกหน่อยแล้วค่อยไป”
“ไม่รู้หรือไงว่าอีกเดี๋ยวฉันต้องดื่มไวน์ ช่วยขับรถให้หน่อย เร็วๆ เลย”
“เอ่อ ถ้างั้นก็เรียกคนมาขับแทนสิครับ!”
“ฉันจะฝากรถไว้กับคนมาขับแทนได้ยังไงล่ะ! มันเป็นรถราคาแพงนะ!”
หัวหน้าทีมชาบ่นพึมพำพลางลุกขึ้น ทันทีที่ชเวอินซอบตั้งใจจะไปส่งและลุกขึ้นมาพร้อมกัน กรรมการผู้จัดการคิมก็ส่ายหน้า
“ไม่เป็นไร ทำตัวตามสบายเถอะ ฉันไปแล้วนะ”
“ขอบคุณครับ”
“ยังไงก็เจอกันสุดสัปดาห์นี้นะ ส่วนอีอูยอนสุดสัปดาห์นี้นายก็…พักซะนะ”
กรรมการผู้จัดการคิมยิ้มเจื่อนพลางตบไหล่ของอีอูยอน อีอูยอนบอกว่า ‘ผมจะลองคิดดูครับ’ และกล่าวลา
