เพราะคุณอินซอบเขาก็ทำตัวดี”
ชเวอินซอบที่นวดเท้าเสร็จแล้ว และนั่งใจลอยอยู่คนเดียวบนเก้าอี้ทำเพียงเหลือบมองไปทางที่อีอูยอนนอนอยู่ด้วยแววตาไม่สบายใจ
หัวหน้าทีมชาเอียงคอไปมา ความคิดแปลกๆ โผล่มาในหัวของเขาอยู่เรื่อยๆ ถึงขนาดที่บางครั้งก็มีเรื่องของผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ที่บอกว่าตัวเองเป็นแฟนคลับของอีอูยอนโผล่เข้ามาด้วย และเขาก็ลอบสังเกตสายตาของอีอูยอน
ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกกลัวว่าอีอูยอนจะทำแบบนั้นเพราะอีกฝ่ายเป็นแฟนคลับ เฮ้ย ไม่เอาน่า เจ้าอีอูยอนนั่นเป็นคนเสแสร้งอยู่แล้ว เขาคงไม่แสดงนิสัยนั่นออกไปให้คนที่มาใหม่เห็นหรอกมั้ง
หัวหน้าทีมชาปัดความคิดที่โผล่มาในหัวทิ้งพลางหลับตา
“หัวหน้าทีมชา นายไม่ได้ลืมใช่ไหมว่าสุดสัปดาห์นี้เราจะไปตกปลากัน”
“แน่นอนสิครับ คราวนี้ผมตั้งตารอเลยล่ะครับ เพราะผมน่าจะได้แสดงความสามารถที่ฝึกฝนมาตลอดเพื่อสัปดาห์นี้”
“พวกคุณจะไปตกปลาอีกแล้วเหรอครับ”
กรรมการผู้จัดการคิมพูดเสียงดังว่า ‘อะไรกัน’ ทันทีที่อีอูยอนเอ่ยถามโดยเน้นเสียงที่คำว่า ‘อีกแล้ว’
“เปล่าครับ เป็นเรื่องดีครับที่เห็นว่าคุณทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันจริงๆ”
“ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วใครจะไปตกปลากับกรรมกา
