ถห้ามความตกใจของตนได้เลยกับความจริงที่ว่าที่นั่นมีคนเอเชียได้เล่นเป็นควอเตอร์แบ็กด้วย
“เขาทั้งสูง ทั้งหล่อ และเสียงก็เพราะมากด้วย ตอนที่เขาถามฉันว่าเป็นอะไรหรือเปล่าพร้อมกับยื่นปากกามาให้นะ เสียงเขานุ่มเหมือนช็อกโกแลตเลย”
“ว้าว มีคนแบบนั้นด้วยเหรอ”
ดูเหมือนเจ้าชายของเจนนี่จะเป็นคนที่โดนเปรียบเทียบกับเขาไปเสียทุกอย่าง เขาที่ทั้งอ่อนแอและผอมจนเหลือแต่กระดูก อีกทั้งยังนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงทั้งวัน
“แล้วเขาก็เรียนเก่งมากด้วย”
“เจ๋งไปเลย”
“และเขาก็ป๊อปในหมู่ผู้หญิงมากด้วย ยัยเฮงซวยซานดร้านั่นก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่วิ่งไล่เจ้าชายคนนั้นด้วยเหมือนกัน!”
“ว้าว…”
ปกติแล้วผู้ชายเอเชียไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก ถึงจะมีพวกที่บอกว่าผู้หญิงเอเชียมีเสน่ห์น่าพิศวงอยู่บ้าง แต่พวกผู้ชายกลับไม่เป็นแบบนั้น แม้จะไม่ถูกเปรียบเทียบกับชาวตะวันตกในเรื่องเงื่อนไขทางร่างกาย แต่ก็น่าเศร้าที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่นี่ไม่รู้สึกถึงเสน่ห์ของผู้ชายจากพวกเขา
“เขาเป็นคนที่ยิ้มได้อ่อนโยนที่สุดเลย เจ้าชายคนนั้นน่ะ”
ภาพของเจ้าชายที่ปีเตอร์วาดเอาไว้ในหัวค่อยๆ ชัดเจนขึ้นทุกครั้งที่ได้ยินคำบรรยายของเจนนี่
ตัวสูง มือสวย เสีย
