ดยไม่มีแอนตี้แฟนสักคน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีแต่คอมเมนต์ดีๆ เกี่ยวกับเขาเสมอไป ในบรรดาคอมเมนต์แย่ๆ ที่ถูกโพสต์อยู่ในข่าวของเขาเป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่อีอูยอนเห็นข้อความที่บอกว่าการกระทำของเขาเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา เขาก็จะแสยะยิ้มราวกับว่าเขาสนุกกับมันเป็นอย่างมาก
“คนเราจะไปสมบูรณ์แบบได้ทุกเรื่องได้ยังไงกันล่ะครับ ผมเองก็เป็นคนเหมือนกันนะ แน่นอนว่าตัวผมเองก็ต้องมีข้อเสียอยู่แล้วครับ”
ทันทีที่เขาเอ่ยคำตอบที่เกือบจะเป็นคำตอบตายตัวกลับไป นักข่าวคิมแฮชินก็ยิ้มและเอาสมุดโน้ตของตัวเองมาให้เขาดู
“ดูนี่สิคะ นี่เป็นช่วงเวลาที่ผู้จัดการส่วนตัวของคุณอีอูยอนเข้ามาใหม่และลาออกไปใช่ไหมคะ ตอนที่คุณเห็นสิ่งนี้ คุณไม่คิดอะไรบ้างเหรอคะ”
อีอูยอนมองวันที่ที่ถูกเขียนเอาไว้อย่างแน่นเอี้ยดและยิ้มอย่างสดใส
ให้ตายสิไอ้เวรนี่…
สายตาของอีอูยอนที่กำลังสาดคำด่าไปทางนักข่าวอยู่ภายในใจเป็นประกาย เขาเรียกชื่อผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริง
“อินซอบ!”
“…!”
ชเวอินซอบที่ยืนอยู่ด้านหลังกระถางต้นไม้อันใหญ่ตกใจทำตาโตราวกับแมวที่ถูกจับหาง
“อินซอบ ได้ยินว่ามาทำงานแถวนี้นี่นา แล้วนี่แวะมาดื่ม
