เยอะ เลือกอะไรก็ได้มาเถอะ
“เอาอเมริกาโน่ร้อนครับ”
ทันทีที่ชเวอินซอบสั่ง อีอูยอนก็หยิบการ์ดออกมาจากกระเป๋าสตางค์และยื่นให้พนักงาน พนักงานแอบมองหน้าของอีอูยอนก่อนที่จะรับการ์ดไป
“รบกวนเซ็นชื่อตรงเครื่องรูดบัตรให้ด้วยค่ะ”
อีอูยอนยิ้มและหยิบปากกาขึ้นมา ตอนนั้นเองชเวอินซอบก็เห็นว่าปลายนิ้วมือของอีอูยอนกำลังชี้ไปที่เครื่องรูดบัตร เขาเขียนคำสั้นๆ ลงไปแทนที่จะเซ็นลายเซ็นของตัวเอง
พนักงานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นกระดาษกับปากกามาให้อีอูยอน คราวนี้เขาเขียนชื่อตัวเองลงไปอย่างเป็นธรรมชาติ
“อินซอบดื่มเสร็จแล้วค่อยไปนะ”
“อื้อ”
เนื่องจากบรรยากาศที่ดูเหมือนว่าถ้าหากเขาไม่ตอบออกไปด้วยคำพูดอย่างเป็นกันเอง คงจะเป็นเรื่องใหญ่แน่ ชเวอินซอบก็เลยตอบกลับไปให้ตรงกับอีกฝ่ายมากที่สุด
อีอูยอนกลับไปนั่งที่ของตัวเองอีกครั้ง ชเวอินซอบรับกาแฟจากพนักงานแล้วรีบสาวเท้าออกไปข้างนอก
“ใครเหรอคะ”
“น้องชายที่รู้จักน่ะครับ ได้ยินว่ามาทำงานแถวนี้ ก็เลยเจอกันโดยบังเอิญ ต้องขอโทษด้วยนะครับ เมื่อกี้เราพูดกันถึงไหนแล้วนะครับ”
“เรื่องผู้จัดการส่วนตัวค่ะ”
“อ๋อ ใช่ครับ อันที่จริงแล้ว”
นักข่าวคิมแฮชินกลืนน้ำลายและรอคอย
