ซังอูยังหยุดยืนอยู่ที่เดิมพลางจ้องมองแผ่นหลังที่อยู่เบื้องหน้า
ตึกตักตึกตักตึกตัก หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกแย่และรู้สึกดีไปพร้อมๆ กัน ระหว่างที่ซังอูกำลังสงบจิตสงบใจอยู่นั้น แผ่นหลังของอีกฝ่ายก็ค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งค้นพบความย้อนแย้งในคำพูดของฝ่ายนั้น ซังอูจึงขยับฝีเท้าอีกครั้งและเร่งให้เร็วขึ้นจนเดินเคียงข้างกัน
“ไม่สมเหตุสมผลเลยนะครับ บอกว่าไม่ได้ดูหนัง แต่บอกว่าสนุก แบบนี้หมายความมีอันใดอันหนึ่งเป็นเรื่องโกหกนี่ครับ”
“ก็จริงทั้งคู่นะ”
“ไม่ได้ดูหนังแล้วจะรู้สึกสนุกได้ยังไงครับ”
“ลองใช้จินตนาการดูสิครับ คุณลุง”
พอได้ยินคำตอบที่ฟังดูเอื่อยเฉื่อย เขาก็เข้าใจขึ้นมาทันที การโจมตีของซังอูเปล่าประโยชน์แถมยังถูกสวนกลับเสียเอง หลังจากนั้นเขาจึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาเดิน
พ้นจากสวนสาธารณะมาก็พบกับกำแพงยาวเหยียดอันเป็นสถานที่เดตขึ้นชื่อของกรุงโซล ซังอูเองก็เคยมาที่นี่กับแฟนสาวตอนที่ยังคบกันอยู่ จำได้ว่าตอนนั้นคนเยอะมากจนเขาหงุดหงิด แต่วันนี้กลับเงียบเชียบ ไม่มีแม้แต่หนูสักตัว และนั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาตื่นเต้นจนอึดอัดก็เป็นได้
ทั้งคู่เดินไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรกัน ถึงแม้จะเอาแต่
