ะทำให้ดี… พยายามแล้ว… ศึกษามาเยอะมากด้วย ศึกษามาจริงๆ… แต่ผมไม่มั่นใจเลยครับ”
“…”
“ช่วยกลับไปเถอะครับ”
“หา?”
แจยองอ้าปากค้าง ถ้ารู้สึกหนักใจกับการมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย เขาก็เข้าใจ ยิ่งไปกว่านั้นยังรู้ด้วยว่าลักษณะนิสัยของชูซังอูอาการหนักกว่านั้นหลายเท่า แต่จนถึงเมื่อกี้อีกฝ่ายก็ยังอิงแอบแนบชิดมีความสุขไปกับเขาขนาดนั้น พอได้ยินแบบนี้เขาจึงได้แต่ตกตะลึง หลังจากคิดเรื่องที่จะพูดแล้วลบทิ้งไปอยู่หลายครั้ง แจยองก็เปิดปาก
“นี่ฉันงัดประตูเข้ามาเหรอ ก็เห็นพ้องต้องกันไม่ใช่หรือไง”
น้ำเสียงของเขาฟังเองยังรู้สึกว่าเย็นชา อีกฝ่ายลังเลเล็กน้อย จนในที่สุดก็ตอบกลับมา
“ผมรู้ว่ารุ่นพี่จะต้องโกรธ แต่ถึงยังไง…”
“ไม่ได้โกรธ แต่ไม่เข้าใจต่างหาก”
“ผมคงทำเหมือนในคลิปวิดีโอไม่ได้ ก็แค่นั้นแหละครับ”
มันคือการบอกกล่าวอย่างสุภาพว่าความคาดหวังของเขากลายเป็นแค่เศษกระดาษทิชชู่ของซังอู ลมหายใจของแจยองหนักหน่วงขึ้น หัวใจที่แทบจะระเบิดเพราะความสุขสมเมื่อครู่ ยามนี้ถูกครอบงำด้วยความโกรธจัด
“หมายความว่าจากนี้ไปจะไม่มาเจอฉันแล้ว? ไม่ว่าจะด้วยเรื่องเกมหรือเรื่องอะไร?
“ครับ ผมคงบ้าไปเอง ช่วยกลับไปด้วยเถอะครับ”
“เป็นบ้าไปแล้วเหรอวะ”
เ
