่แจยองเห็นอีกฝ่ายสบถคำหยาบ ซังอูส่งเสียงครางพลางนิ่วหน้า เจ้าตัวยกมือขึ้นปิดตาแล้วนั่งอยู่ในสภาพนั้นสักพัก ครู่ต่อมาก็เปิดตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคู่นั้นดูเหนื่อยล้า
“ที่จะพูดก็คือ อา… ให้ตายเถอะ อยากจะบ้า”
‘โคตรยั่วเลยว่ะ ไอ้เด็กเวร’
เมื่อกี้เขาเพิ่งคิดว่าอีกฝ่ายดูไร้เดียงสา แต่ตอนนี้แค่หายใจก็เหมือนหนังอีโรติกแล้ว ความไม่แน่นอนที่ไปๆ มาๆ ระหว่างเรต 18+ กับเรตทุกเพศทุกวัยนี้ทำให้เขายากที่จะตั้งสติได้ แจยองได้แต่กลืนน้ำลาย
“ผม…ผม ผม…ผมน่ะครับ ไปศึกษามา…”
ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่ได้อยากรู้เลยสักนิดว่านายจะพูดอะไร แจยองมองแต่ริมฝีปากที่กำลังขยับของซังอูเท่านั้น รูปปากอันยั่วยวนกำลังขยับเปิดปิด
“ด้วยกระบวนการอันชอบด้วยกฎหมาย… (บลาๆๆ) จ่ายเงิน… (บลาๆๆ) ดาวน์โหลด… “
‘พูดอะไรของเขากันแน่วะ’
“โดยเด็ดขาด… (บลาๆๆ) ความรุนแรง… (บลาๆๆ) ชายฉกรรจ์…”
และแล้วเครื่องเสียงก็ดับไป มีเพียงปากที่ยังขยับอยู่ แต่ไม่ได้ยินเสียง วินาทีที่ความใคร่ทำให้เขากลายเป็นคนหูหนวก แจยองสูญเสียสติสัมปชัญญะและพุ่งเข้าหาซังอู
“อา!”
