ย เขาคิดว่าเขาไม่จำเป็นต้องกระหายกิเลสตัณหาที่มีช่วงโปรโมชั่นและช่วงหมดโปรโมชั่น แต่กับชูซังอู ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำตัวเยือกเย็น ไม่แยแส และไม่ยึดติดไม่ได้
ในตอนนั้นเองซังอูก็ลืมตาขึ้น และกะพริบตาปริบๆ อย่างง่วงงุนก่อนจะเบิกตากว้างเท่าเหรียญห้าร้อยวอน[3]
“เปล่านะ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย”
แจยองรีบบอก ทว่าเขาพูดขณะอยู่ในท่าทางเหมือนกำลังจะจูบ อีกฝ่ายย่อมต้องไม่เชื่อแน่นอนอยู่แล้ว อกของซังอูขยับขึ้นลง แจยองยกมือขึ้นให้เห็นว่าเขาไม่มีอาวุธราวกับโจรที่ถูกจับได้ขณะปล้นธนาคาร
“เข้าใจผิดแล้ว ช้าก่อน”
จากนั้นแจยองก็ลดมือขวาลงช้าๆ
“เอาล่ะ ดูนะ ฉันแค่จะทำแบบนี้ต่างหาก”
เมื่อแจยองกดปุ่มสีแดง เข็มขัดนิรภัยที่คาดอกซังอูอยู่ก็คลายออกและถูกดูดกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ซังอูหลุบตาลงแล้วถอนหายใจยาว ในสถานการณ์นี้แจยองควรจะถอยกลับไปยังที่ของตัวเอง แต่เขากลับไม่สามารถขยับได้
“ผม…มีเรื่อง…จะพูดครับ”
แจยองรู้สึกว่าอากาศในรถร้อนเหมือนอยู่ในโรงอาบน้ำ ไม่สิ ไม่ใช่แค่ความรู้สึก บนหน้าต่างมีไอน้ำเกาะอยู่เต็มไปหมด ลมหายใจเข้าออกทั้งหนักทั้งร้อน
“ที่จะพูดก็คือ… อา เชี่ย…”
‘ถ้ากินเหล้าจะชอบสบถสินะ’
นี่เป็นครั้งที่สองที
