ัน
“งั้นตอนนี้ก็เหลือแค่เซ็กซ์น่ะสิ ใช่ไหม”
หมวกของซังอูดันหน้าผากของแจยอง ก่อนจะหล่นไปด้านหลังแล้วตามมาด้วยเสียงดังตุบ ดวงตาสีอ่อนคู่นั้นยากจะบอกได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ กำลังเย้ยหยันหรือกำลังยื่นข้อเสนออย่างจริงใจกันแน่ ยิ่งไปกว่านั้นหัวใจของซังอูยังทำตัวอึกทึกครึกโครมเสียเหลือเกิน ผิวหนังก็ไม่อาจควบคุมอุณหภูมิของร่างกายได้สำเร็จ เขาจึงไม่สามารถโฟกัสกับการใช้ความคิดได้เลย
“ผมมีสองคำถามครับ”
ซังอูคว้าเศษเสี้ยวแห่งสติสัมปชัญญะไว้อย่างยากลำบากแล้วพูดออกไป แจยองขยับปากเป็นเชิงให้พูดมา
“ข้อแรก ผู้ชายด้วยกันมีเพศสัมพันธ์กันไม่ได้นี่ครับ ถ้าอย่างนั้นจะปลดปล่อยความต้องการด้วยวิธีไหน...”
“ทำได้”
“ครับ? ตรงไหน... ยังไง?”
“ถ้าไม่รู้ก็อยู่เฉยๆ ถึงตอนนั้นฉันจะจัดการเอง”
“ทำไมถึงดูมั่นใจจังครับ ไม่เคยลอง…”
“เคยลองแล้ว คำถามต่อไป”
แจยองที่เคยจ้องซังอูจนแทบจะทะลุหันหน้าหนีพลางเกาคอ ซังอูไม่ได้รับคำตอบอื่นนอกจากข้อมูลที่ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้มีประสบการณ์ แต่เขาก็ตัดสินใจว่าจะไปศึกษาค้นคว้าต่อ และข้ามไปยังคำถามถัดไป
“ข้อสอง สร้างรูปแบบความสัมพันธ์ที่ผิดปกติแบบนั้นขึ้นมาแล้วมีข้อดีอะไรครับ”
“นายลองคิดถึงนายพลสมัยราชวงศ
