มเพื่อรักษาระบบการแต่งงานไว้ เพราะได้ยินมาว่าใครๆ ต่างก็เคยประสบมาก่อน แต่ซังอูกลับไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลยสักครั้ง
“หมดเวลาแล้ว ผมจะเริ่มแล้วนะครับ”
ซังอูดูเวลาแล้วเปลี่ยนท่านั่ง
“เผียหนี่-เผียหนี่-ไท่-เผียหนี่…”[3]
เมื่อซังอูพูดประโยคแรกว่า ‘ถูกๆ จ้า ถูกๆ จ้า ผลไม้ถูกๆ จ้า เชิญเข้ามาเลือกซื้อเลือกหากันได้’ แจยองก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา โหนกแก้มของเขายกสูงพร้อมกับเผยแนวฟันเรียงตัวสวยระหว่างริมฝีปาก
“ซินฉิงห่าว”
“ไม่ใช่ซะหน่อยครับ พูดตามบทสิครับ”
“ฉันพูดว่าอะไร”
“รู้สึกดี”
“เหมือนกัน”
“…”
ซังอูคันจมูกจึงจามออกมา จู่ๆ ก็มีแมลงวันบินไปบินมาอยู่รอบๆ ไม่สิ ผีเสื้อล่ะมั้ง?
