สเลยสักนิด เขาโยนคำถามแปลกๆ ให้จีฮเย จีฮเยยิ้มกว้างพลางตอบ
“ไม่ค่ะ ฉันไม่มีแฟน!”
“งั้นเหรอ คิดว่าต้องมีแล้วแน่ๆ ซะอีก”
สายตาของซังอูจับจ้องไปที่ใบหน้าของแจยอง ฝ่ายนั้นจ้องจีฮเยจนแทบจะทะลุ สายตานั้นดูไม่ปกติ
“นั่นสิคะ พวกผู้ชายคงไม่รู้จักคุณค่าที่แท้จริงของฉันล่ะมั้งคะ”
“พี่รู้จักรุ่นน้องที่โสดอยู่เยอะแยะ ขอแค่บอกมา”
แจยองยิ้มกว้างพลางกอดอก นั่งเอนเก้าอี้เล็กน้อย
“ไหนๆ ก็ไหนๆ พี่แนะนำให้จริงๆ ซะเลยดีไหม พี่นึกคนดีๆ ออกอยู่สองสามคนนะ เธอชอบคนแบบไหนล่ะ”
เขาถึงขั้นหยิบมือถือขึ้นมาแล้วสไลด์ดูรายชื่อติดต่อ จีฮเยหัวเราะพลางโบกมือปฏิเสธ
“โอ๊ย ไม่เป็นไรค่ะ เทอมนี้ฉันอยากตั้งใจเรียน แค่พี่บอกว่าจะช่วยแนะนำให้ฉันก็ซึ้งใจมากแล้วค่ะ”
“อ้อ…งั้นเหรอ”
แจยองสังเกตสีหน้าของหญิงสาวอย่างละเอียดพลางเก็บมือถือลงในกระเป๋ากางเกงตามเดิม เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ ก่อนที่แจยองจะพูดขึ้น
“จะว่าไปแล้ว ซังอูเป็นไงล่ะ ดูเข้ากันได้ดีนี่”
ซังอูถึงกับพ่นซุปสาหร่ายออกมา ทุกคนมีสีหน้าตกตะลึง แต่คนที่ตกใจที่สุดคือตัวซังอูเอง จีฮเยหยิบทิชชู่เปียกในกระเป๋าออกมาสองสามแผ่นแล้วยื่นให้
“พี่ซังชู! ทำเกินไปหรือเปล่าคะ ไม่พอใจขนาด
