น
รู้ตัวอีกทีเขาก็มาถึงประตูใหญ่แล้ว ตั้งแต่ปลดประจำการมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาวิ่งสุดแรงเป็นระยะทางไกลขนาดนี้ หลังจากได้ทรุดลงนั่งกับพื้นเพื่อปรับลมหายใจ แจยองก็ตระหนักได้
‘ว่ากันว่าความโลภของมนุษย์ไม่มีจุดสิ้นสุดสินะ’
เมื่อเห็นภาพด้านหลังของอีกฝ่ายตอนวิ่งหนีอยู่ข้างหน้า เขาก็เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้ดึงดันนัก ที่เคยคิดเล่นๆ ว่าจะทำให้ซังอูจำตนได้ขึ้นใจล้วนเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ ถึง Noise Marketing จะประสบความสำเร็จ แต่สำหรับซังอูแล้ว แจยองก็เป็นแค่สินค้าคุณภาพต่ำ เขาอาจรู้สึกดีเพียงชั่วขณะที่เห็นซังอูทำหน้าเหยเกทันทีที่เห็นตน แต่นั่นไม่สามารถเติมเต็มความพึงพอใจของเขาได้ แจยองอยากเป็นรุ่นพี่ที่ยอดเยี่ยม มีความสามารถ และน่าสนใจสำหรับซังอู เหมือนที่เขาเป็นสำหรับรุ่นน้องคนอื่น
‘นี่รุ่นพี่สืบเรื่องของเธอด้วยเหรอครับ เธอเป็นเด็กดีที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับผมเลยสักนิดเดียวครับ!’
แจยองไม่ชินเลยที่เห็นซังอูเข้าข้างใครสักคน เขาสร้างความขัดแย้งกับอีกฝ่ายจนทำให้ชื่อเสียงในฐานะเด็กดีที่ชูซังอูรับรองกลายเป็นเหมือนดอกผลที่ผลิบานอยู่ในจุดที่เขาเอื้อมไม่ถึง
เรื่องของรยูจีฮเยนั้นเขาเคยค้น SNS[3] ของเธอต
