เกี่ยวกันตรงไหน แต่เขาก็ต้องไปโรงอาหารอยู่แล้วจึงไม่ได้แย้งคำพูดของเธอ
ซังอูรู้สึกกระสับกระส่ายระหว่างเดินในมหาวิทยาลัยเพราะไม่รู้ว่าศัตรูของเขาจะโผล่ออกจากตรงไหน เขาเอาแต่มองซ้ายมองขวาจนจีฮเยต้องถามว่าเป็นอะไร ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากตอบ ซังอูก็เห็นผู้คนหลั่งไหลออกมาจากคณะมนุษยศาสตร์ และข้อดีอย่างเดียวของเสื้อขนเป็ดสีแดงคือเด่นสะดุดตาแม้จะอยู่ไกล
“นี่ รีบไปกันเถอะ”
“ทำไมเหรอคะ”
“เร็วเข้า”
ซังอูวิ่งมาจนถึงโรงอาหารแล้วรีบไปต่อแถวที่บูธอาหารเกาหลี จางแจยองเดินปะปนอยู่ท่ามกลางผู้คนจำนวนมาก นั่นหมายความว่าเจ้าตัวเพิ่งเลิกจากคาบเรียนใหญ่ คิดๆ ดูแล้วฝ่ายนั้นน่าจะต้องเรียนวิชา ‘การอบรมบุคลิกภาพนักศึกษามหาวิทยาลัยฮันกุก’ ซ้ำ และที่มาก่อกวนซังอูไม่ได้ต้องเป็นเพราะว่าเวลาเรียนชนกันแน่ๆ
‘อย่างน้อยวันพุธก็คงได้หายใจหายคอบ้าง’
ซังอูยกถาดอาหารขึ้นด้วยความรู้สึกพึงพอใจ ยังไม่ทันเดินไปนั่งที่เขาก็ปิ๊งไอเดีย แทนที่จะเดินเข้ามุมเหมือนปกติ เขากลับเดินไปยังโซนที่มีคนเยอะ กวาดตามองโรงอาหารแล้วพบว่ามีโต๊ะหนึ่งที่เหลือที่นั่งอยู่แค่สองที่ ซังอูและจีฮเยจึงเข้าไปนั่งให้เต็มเพื่อปิดโอกาสไม่ให้แจยองเข้ามาแทรกได้
