พรงที่เห็นก่อนหน้านี้
“ฟื้นฟูล้มเหลวสินะครับ สมองเขาคงจะกู่ไม่กลับแล้ว”
แทฮาจินพูดด้วยน้ำเสียงปนสมเพช
จะทะนงตัวอะไรนักหนา แค่พูดจาไม่เข้าหูทีเดียวถึงกับต้องตามจองล้างจองผลาญกันขนาดเชียว ดูเหมือนแทฮาจินจะต้องการให้ยอนอีสำนึกว่าเขายอมใจดีให้ขนาดไหนแล้ว แต่น่าเสียดาย สิ่งที่ยอนอีตระหนักได้จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ไม่ใช่การเลิกทำตัวอวดดีกับแทฮาจิน
แต่เป็นการอย่าเข้าไปในภาชนะของเขาอีกต่างหาก
อย่างไรก็ตาม ยอนอีก็ยังคงทำหน้าที่ไกด์ในสังกัดอย่างไม่ขาดตกบกพร่องแม้จะถูกปฏิบัติด้วยความรุนแรงก็ตาม
“ระดับมลพิษเท่าไหร่ครับ” เขาถามผู้เป็นนายด้วยเสียงอ่อนระโหย
“13 เปอร์เซ็นต์”
การไกด์ดิงสวนทางที่บ้าระห่ำนั่นส่งผลให้ระดับผลพิษของแทฮาจินลดลงฮวบฮาบ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่ไม่น่าแปลกใจ เพราะหมอนั่นเล่นดึงเอาน้ำจากภาชนะของเขาไปแบบหน้าด้าน ๆ นี่นา
“พอใจไหมล่ะครับ? รู้สึกยังไงบ้างครับที่ได้ใช้พลังไกด์ในสังกัดจนแห้งขนาดนี้”
ยอนอีประชดประชันอีกฝ่ายด้วยสีหน้าอ่อนเพลีย
“ก็ไม่เท่าไหร่นะครับ”
“…”
ไม่เท่าไหร่?
ได้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีชาวบ้านเขาอย่างที่ต้องการแล้ว ทำไมยังไม่พอใจอีก ยอนอีจ้องอีกฝ่ายด้วยสีหน้าคับอกคับใจ
