หยุดนิ่งอยู่ใต้น้ำอย่างน่าสยดสยอง
กร้วม กร้วม
ว่ากันว่าหัวใจคนเรามักจะหยุดเต้น เมื่อเจอกับสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะรับมือไหว ยอนอีเพิ่งเข้าใจความรู้สึกนั้นอย่างถ่องแท้เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า เขารู้สึกขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัวและรู้สึกหวาดกลัวจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้
ยอนอีตระหนักได้ถึงข้อเท็จจริงอย่างหนึ่ง
‘มันไม่ใช่การดับสูญ’
พลังพิเศษของแทฮาจินไม่ใช่การดับสูญ
พลังของเขาคือ…「การกลืนกิน」 ต่างหาก
พอจะไขปริศนาได้แล้วว่าทำไมแทฮาจินถึงได้เกิดสภาวะคลั่งโดยฉับพลันในเวลาที่เขาฝืนใช้พลังพิเศษมากจนเกินไป เป็นเพราะเขาต้องสูญเสียพลังไปกับการเคลื่อนไหวโพรงอันมหึมาขนาดที่สามารถบังก้นทะเลได้มิด จึงทำให้มวลพลังของเขาปนเปื้อนมลพิษอย่างรวดเร็ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่าพลังของแทฮาจินที่เขาเคยชำระล้างมาจนถึงตอนนี้จะให้ความรู้สึกน่าขยะแขยงและน่าสะพรึงกลัวได้ถึงขนาดนี้
พอเห็นน้ำสีแดงฉานที่ปกคลุมทั่วภายในนี้แล้วก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงได้พ่ายแพ้ในศึกประลองพลัง ต่อให้ดึงเอาพลังของคุณสมบัติซ้อนออกมาใช้จะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย
อาจเป็นเพราะภาชนะของแทฮาจินดูห่างไกลจากความเป็นจริงเสียจนเขาร
