่อกลับเงียบหายไร้ข่าวคราว
สามแม่ลูกต่างดีใจที่มียอนอีอยู่ด้วยและไม่เคยไล่เขากลับไปเลยสักครั้ง พอมาลองคิดดูในตอนนี้ พวกเขาก็เป็นครอบครัวที่มีความคิดแปลก ๆ ประมาณหนึ่ง มีอย่างที่ไหนพาเด็กแปลกหน้าเข้ามานอนในบ้านหน้าตาเฉย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถือว่าเป็นเรื่องโชคดีสำหรับเด็กไม่มีที่ไปอย่างเขา
หลังจากนั้นยอนอีก็ได้รับรู้ว่าพ่อของอึยบินซึ่งเคยเป็นนักดับเพลิงเสียชีวิตไปในระหว่างปฏิบัติหน้าที่เมื่อนานมาแล้ว แต่สามแม่ลูกก็ยังคงตั้งใจใช้ชีวิตกันอย่างรักใคร่กลมเกลียวไม่เปลี่ยน
ยอนอีไม่ได้ไปโรงเรียน ระหว่างที่อึยบินไปเรียนหนังสือเขาก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง หลังจากผ่านไปหลายวันก็มีข้อความส่งมาทางโทรศัพท์ระหว่างที่ยอนอีกำลังลังเลว่าจะทิ้งหรือไม่ทิ้งดี
มันเป็นข้อความจากพ่อ
《พ่อเคารพการตัดสินใจของลูก ถ้าบ้านหลังเล็ก ๆ นั่นคือหลุมหลบภัยของลูกก็อยู่ที่นั่นต่อไปเถอะ พ่อจะให้การสนับสนุนทางการเงินกับเจ้าของบ้านหลังนั้นในการเลี้ยงดูลูก แต่อย่างน้อย ๆ ลูกจะต้องไปโรงเรียนอย่าให้ขาด ถ้าทำไม่ได้ พ่อก็คงปล่อยหลุมหลบภัยของลูกไว้เฉย ๆ ไม่ได้เหมือนกัน อยากให้พ่อทำอะไร นั่นก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ลูกเลือกนะ》
สายสัมพันธ์ระหว่าง
