“อร่อยใช่ไหมคะ?”
“ครับ”
รสชาติของพาสตาครีมนั้นยอดเยี่ยม ส่วนคุกกี้ที่ถูกเสิร์ฟเป็นของหวานก็มีรสชาติกลมกล่อม ยอนอีเลิกคิ้วสูง ทำตาโตขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับพยักหน้า ทำให้ชเวซารังที่ยกแขนขึ้นมาเท้าคางมองเขาบนโต๊ะยิ้มแย้มอย่างมีความสุข
“แค่มองคุณกินฉันก็อิ่มแล้วค่ะ เหมือนกระรอกหล่อ ๆ ไม่มีผิด”
“เพิ่งเคยได้ยินคำเปรียบเทียบแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยนะครับเนี่ย”
“ฮ่าฮ่า ฉันพูดจริงนะคะ”
ชเวซารังตักไอศกรีมในถ้วยเล็ก ๆ เข้าปากหนึ่งคำ ก่อนจะชวนอีกคนคุยโดยการถามนู่นถามนี่เพื่อให้รู้จักกันมากยิ่งขึ้น หรือสรุปสั้น ๆ คือชวนมาผลัดกันถามตอบนั่นแหละ
จำเป็นต้องทำอะไรอย่างนี้ด้วยเหรอ ยอนอีครุ่นคิด แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจพยักหน้าตอบรับ หลังจากรู้สึกตัวได้ว่าคุณหมอสาวคงจะกำลังสนใจในตัวเขาอยู่
‘ยังไงก็เป็นหนี้บุญคุณเขา คงเสียมารยาทไม่ได้’
ไม่รู้ทำไมยอนอีถึงได้เคลือบแคลงใจเกี่ยวกับการคบกับชเวซารังขึ้นมา แฟนคนก่อน ๆ ของเขาต่างก็เรียกได้ว่าเป็นคนดี แต่ชเวซารังเป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมจนเขาอยากมีเธอเป็นเพื่อนที่ดีมากกว่า
ถ้าคบกันขึ้นมาน่าจะจบไม่สวยแน่ ๆ
เขามักจะจบความสัมพันธ์ด้วยการสร้างบาดแผลในใจและทำให้อีกฝ่ายร้องไห้ซ้ำแล
