้วซ้ำเล่า ยอนอีเป็นแฟนที่อ่อนโยนก็จริง หากแต่เขาไม่ได้รักพวกเธอเลย เพียงแค่คบต่อไปเรื่อย ๆ เพราะรู้สึกดี ในทางกลับกัน สิ่งที่พวกเธอต้องการไม่ใช่แค่ความรู้สึกดี ๆ แต่เป็นอะไรที่ลึกซึ้งมากกว่านั้น
การรักอยู่ฝ่ายเดียวย่อมทำให้ความไม่พอใจก่อเกิดขึ้นในความสัมพันธ์
และเมื่ออีกฝ่ายเริ่มแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมากจนเกินไป ยอนอีจะเป็นฝ่ายขอเลิกทันที แต่ถ้าหากไม่ใช่กรณีนั้น ยอนอีก็ไม่เคยเป็นฝ่ายขอเลิกก่อนเลยสักครั้ง ถึงแม้จะไม่ใช่การจากกันที่ดีเท่าไหร่ แต่เขาก็คิดว่าอีกฝ่ายก็ควรมีสิทธิ์ในการเลือกที่จะคบต่อหรือเลิกคบเช่นกัน
‘เพราะแบบนี้ไงคุณมันถึงได้เฮงซวย คุณไม่ได้รักฉันด้วยซ้ำ แต่ก็มาแกล้งทำดีคอยดูแลเอาใจใส่ คุณยอมคบกับฉันทำไม? คบเพราะต้องการที่ระบายความใคร่เหรอ? ตอบมาสิ คุณอียอนอี!’
คำพูดของเธอล้วนเป็นความเข้าใจผิดอย่างมหันต์ ยอนอีไม่เคยบังคับใครไปเข้าโรงแรมหรือสถานที่หลับนอนเลยด้วยซ้ำ คนที่เซ้าซี้อยากไปเที่ยวและอ้อนให้ค้างคืนด้วยกันล้วนแล้วแต่เป็นการตัดสินใจของอีกฝ่ายทั้งสิ้น เขาเพียงแค่ใช้เวลาร่วมกันกับอีกฝ่ายอย่างให้เกียรติก็เท่านั้น
‘เหนื่อยจัง’
พอนึกย้อนไปถึงอดีตอันแสนขมขื่นเหล่านั้นขึ้
