ใจจะแอบฟังนะคะ… รู้สึกผิดเลย ทำยังไงดีล่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอก ว่าแต่จูแดยองตายหรือยังครับ?”
น้ำเสียงของชายหนุ่มราวกับปรารถนาให้เป็นแบบนั้นจริง ๆ ทำให้ชเวซารังยกมือขึ้นปิดริมฝีปากขณะหัวเราะ
“การช่วยชีวิตคือหน้าที่ของฉันนะคะ น่าจะต้องใช้เวลารักษาตัว 12 สัปดาห์ คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”
เป็นคำถามที่สื่อว่าถึงหมอนั่นจะฟ้องเขาก็คงไม่เป็นไรใช่ไหม
ยอนอีเรียบเรียงความคิดในหัวอย่างอ่อนล้า ถึงมันจะเป็นเรื่องที่เขาอับอายจนไม่ต้องการให้ใครรู้ แต่พ่อของเขาเป็นถึงผู้อำนวยการสถาบันวิจัยกลางแห่งชาติ อีกทั้งยังขึ้นตรงกับราชวงศ์ด้วย แถมยังใช้อำนาจบาตรใหญ่ในหลาย ๆ ด้านได้อีกต่างหาก
ดังนั้นต่อให้ทำผิดกฎหมายสักกี่กระทงก็ยังทำการทดลองได้อย่างปกติสุขอยู่ดี เพราะเอาคำว่าเป็นโล่ป้องกันประเทศมาเป็นข้ออ้างบังหน้า
ถ้าเกิดเขาถูกฟ้องขึ้นมาจริง ๆ ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยคนนั้นก็น่าจะยื่นมือลงมาจัดการก่อนใคร พ่อคงทนมองชื่อของตัวเองเสื่อมเสียไม่ได้แน่
เพราะอย่างนั้นพ่อจึงสอนทุกสิ่งทุกอย่างให้เขาตั้งแต่เด็ก อย่างการยิงปืนนี่ก็เช่นกัน ถ้าหากพ่อรู้ว่าเขามีคุณสมบัติระดับสูง มีหวังคงไม่พ้นถูกจับไปเป็นหนูทดลองอย่
