เป็นเสมือนสัญลักษณ์ของประเทศชาติ ทำให้สถานะ [สังกัดราชวงศ์] ยังดูสูงส่งในสายตาชาวบ้านธรรมดา ๆ อยู่ดี
ยอนอีไม่เคยเจอผู้มีพลังพิเศษฟื้นฟูสภาพมาก่อนจึงสำรวจห้องปฏิบัติการซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่ได้จากความสามารถของพวกเขาอย่างอัศจรรย์ใจ
ไกด์คนเก่งสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เขานวดคลึงศีรษะที่ยังวิงเวียนพร้อมกับลุกขึ้นยืน ตัวยังรุม ๆ แบบนี้ เห็นทีต้องกลับหอไปนอนพักร่างสักหน่อยแล้ว
‘…อ้อ ที่หอคงไม่น่าได้’
ไอ้จองอูชอลมันอาจเพ่งเล็งช่วงที่ร่างกายเขากำลังอ่อนแอแล้วคิดจะทำเรื่องระยำตำบอนอะไรก็ได้ เห็นสงบเสงี่ยมลงมาพักใหญ่แต่ช่วงนี้ดวงตากลับเต็มไปด้วยความชั่วร้ายแบบปิดไม่มิด ยอนอีจึงตัดสินใจว่าจะแค่กลับไปเอายากดประสาทแล้วออกไปนอนที่อื่น
“วันนี้ผมเสียมารยาทกับคุณไปเยอะ จากนี้ไปจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้วครับ ผมเป็นฝ่ายเหนี่ยวนำให้เกิด…การไกด์ดิงแบบนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจเอง หวังว่าผมคงจะไม่ได้ทำให้คุณไม่พอใจนะครับ”
ดวงตาสีโกเมนที่จับจ้องเอกสารเบนมาจ้องมองยอนอีโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไร สายตาของอีกฝ่าย มองทีไรก็รู้สึกราวกับจะถูกแผดเผาในทะเลเพลิงสีแดง เมื่อกี้ตอนที่เราทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันสายตาของเขาเป็นยังไงก
